Vizantijsko-arapski ratovi

Izvor: Wikipedia
Vizantijsko-arapski ratovi
Segment Muslimanskih osvajanja
Greekfire-madridskylitzes1.jpg
Grčka vatra, koju je prvi put koristila Vizantijska mornarica za vreme vizantijsko-arapskih ratova.
Datum 634–1180
Lokacija Levant, Sirija, Egipat, Severna Afrika, Anadolija, Krit, Sicilija, Južna Italija
Rezultat Arapska pobeda, usprkos vizantijskog vraćanja dela teritorija
Teritorijalne
promjene
Levant, Mesopotamija i Severna Afrika anektirani od Arapa
Zaraćene strane
Vizantijsko Carstvo
Bugarsko Carstvo
Krstaške drževe
Gasanidi[1]
Italian city-states


Komandanti i vođe
Iraklije,
Sergije,
Teodor Tritirije ,
Grigorije Patricij ,
Konstans II,
Konstantin IV,
Justinijan II,
Leontios,
Iraklije,
Konstantin V,
Lav V Jremenac,
Michael Lachanodrakon,
Teofil,
Niketas Ooryphas,
Himerios,
Jovan Kourkouas,
Bardas Foka Stariji,
Nikefor II Foka,
Lav Foka Mlađi,
Jovan I Tzimiskes,
Michael Bourtzes,
Vasilije II,
Nikephoros Ouranos,
George Maniakes,
Andronikos Kontostephanos
Zayd ibn Harithah ,
Khalid ibn al-Walid,
Kalif Abu Bakr,
Kalif Umar
Abu Ubaidah ibn al-Jarrah,
'Amr ibn al-'As,
Shurahbil ibn Hassana,
Yazid ibn Abu Sufyan,
'Iyāḍ ibn Ghanm,
Al-Zubayr,
Abdullah ibn Saad,
Yazid I,
Muawiyah I,
Muhammad ibn Marwan,
Maslamah ibn Abd al-Malik,
Mu'awiyah ibn Hisham,
Harun al-Rashid,
Al-Ma'mun,
Al-Mu'tasim,
Leo of Tripoli,
Umar al-Aqta,
Sayf al-Dawla,
Manjutakin

Vizantijsko-arapski ratovi je naziv za niz oružanih sukoba između Vizantijskog Carstva na jednoj, i niza muslimanskih arapskih država na drugoj strani, koji su, sa prekidima, trajali od 629. do, okvirno 1180. godine. Otpočeli su za vreme početnih muslimanskih osvajanja kada su rašidunski, a potom i omajadski kalifi u 7. veku osvojili dotadašnje vizantijske posede na Bliskom Istoku i Severnoj Africi. Prva faza sukoba, u kojoj je Vizantija stalno gubila teritorije, završena je 718. kada je neuspeli pokušaj Arapa da osvoje Carigrad i tako dokrajče Carstvo zaustavio dalje prodore Arapa u Anadoliju. U 9. i 10. veku će, pak, Vizantija izgubiti teritorije Južne Italije i Sicilije u sukobu sa Abasidskim Kalifatom. Pod vlašću Makedonske dinastije će Vizantija početi potiskivati Arape na istok i vraćati teritorije u Maloj Aziji. Taj je proces, međutim, u 11. veku zaustavio prodor Turaka Seldžuka i potakao Vizantince da pomoć zatraže za Zapada, što će dovesti do krstaških ratova u kome Vizantija više neće imati najvažniju ulogu.

Izvori[uredi - уреди]

  1. "Ghassan." Encyclopædia Britannica. 2006. Encyclopædia Britannica Online. 18 October 2006 [1]

Literatura[uredi - уреди]

  • Kennedy, Hugh N. (2001). The Armies of the Caliphs: military and society in the early Islamic state. Routledge. ISBN 0-4152-5092-7. 
  • Kennedy, Hugh N. (2006). The Byzantine And Early Islamic Near East. Ashgate Publishing. ISBN 0-7546-5909-7.