Muhamed ibn Mervan

Izvor: Wikipedia

Muḥammad ibn Marwān ibn al-Ḥakam (? - 719/720) bio je arapski omejadski princ i vojskovođa. Bio je sin kalifa Marvana I i nepoznate robinje; polubrat mu je bio Marvanov nasljednik, kalif Abd al-Malik ibn Marvan. Karijeru je počeo za vrijeme očevog kalifata kao komandant arapskih snaga u sjevernoj Mezopotamiji. Godine 691. je bratu pomogao da porazi tamošnjeg pobunjenog guvernera, a potom 692. kod Sebastopolisa nanio težak poraz Bizantincima. Sljedećih je godina napadao i pljačkao bizantske teritorije u Maloj Aziji, a 695. i bizantska područja Armenije. U period 699 -701. je zajedno sa nećakom Abdallah ibn Abd al-Malikom uspješno gušio haridžitske ustanke u današnjem Iraku. 701. je konačno okupirao bizantsku Armeniju, a potom 704-705. krvavo ugušio i pobunu tamošnjeg plemstva.

Sljedeće godine je na prijestolje došao njegov nećak Al-Valid I, pa je Muhamed ibn Marvan prestao biti najvažnijim generalom Kalifata. Brzo ga je zasjenio nećak Maslamah ibn Abd al-Malik, preuzevši komandu nad trupama Kalifata. Usprkos toga, Muhamed ibn Marvan je bio ocem Marvana II, posljednjeg omejadskog kalifa.

Izvori[uredi - уреди]