Francuske prekomorske zajednice

Izvor: Wikipedia
Francuske prekomorske zajednice
Collectivité d'outre-mer
Država  Francuska
Karta
Lokacija Francuskih prekomorskih zajednica

Francuske prekomorske zajednice (francuski: Collectivité d'outre-mer, akronim COM) je naziv za prvi nivo administrativne podjele Francuske, u suštini to je status sličan kakav imaju Francuske pokrajine.

Karakteristike[uredi - уреди]

Francuzi imaju četiri vrste prekomorskih teritorija, pored gore navedonog postoje i Prekomorski departmani (francuski: Département d'outre-mer akronim DOM) i Francuske prekomorske teritorije (francuski: Territoires d'outre-mer akronim TOM) koje zbog nekih zajedničkih osobina često zovu DOM / TOM. [1] Pored te tri postoji i četvrta vrsta a to je Nova Kaledonija koja je zajednica sui generis (collectivité sui generis). [2]

Za razliku od Britanskih prekomorskih teritorija koji nisu po ustavu dio Velike Britanije - dakle nisu dio nacionalnog teritorija, te teritorije su sastavni dio Republike Francuske. [1]

Lista Francuskih prekomorskih zajednica[uredi - уреди]

  • Flag of French Polynesia.svg Francuska Polinezija, ona ima visok stupanj autonomije i dvije posebne titule u svojoj administraciji; Predsjednik Francuske Polinezije (Président de la Polynésie française), koji je na čelu lokalne vlade i Prekomorska zemlja (Pays d'outre-mer). Ta je reforma provedena 27. februara 2004.

Historija[uredi - уреди]

Status brojnih francuskih prekomorskih teritorija, - ostataka nekadašnjeg Francuskog kolonijalnog imperija radikalno se izmjenio početkom 1970-ih. Tad je arhipelag Komori u Indijskom oceanu prograsio nezavisnost - 1975., uz izuzetak otoka Mayotte, koji se odlučio ostati unutar Francuske, slijedio ga je 1977. Džibuti na Rogu Afrike, a 1980. anglo - francuski pacifički kondominij Novi Hebridi, pod imenom - Vanuatu. [1]

Mayotte je uzdignut u status teritorijalne zajednice - 1976, a nakon tog 1985. i sjevernoamerički arhipelag Saint-Pierre i Miquelon. Francuska je dala Mayottu, status departmana - 2001., a 2011. status Prekomorskog departmana. [1]

Jedine zemlje koje su zadržale status prekomorske teritorije su Francuska Polinezija (s glavnim gradom Papeete na otoku Tahiti), Nova Kaledonija, Wallis i Futuna na Pacifiku i Adelina zemlja na Antarktiku. Te teritorije imaju prilično veliku autonomiju, osim u resorima koji su ostali rezervirani za metropolu, poput vanjskih poslova i odbrane. Njima se vlada kroz različite, ali u biti slične administrativne strukture, obično imaju izabrano vijeće sa presjednikom, koji su ipak podređeni predstavniku Francuske Republike.

Za Novu Kaledoniju je 1998. donesena odluka da se u roku od 15 do 20 godina izvrši potpuni prijenos vlasti. [1] Pa je ona dobila specijalni status zajednice sui generis (collectivité sui generis). [2]

Ustavnom reformom izglasanom 28. marta 2003. promijenjen je status većine bivših prekomorskih teritorija (Territoires d'outre-mer - TOM) u Francuske prekomorske zajednice (Collectivité d'outre-mer- COM).

Izvori[uredi - уреди]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 "The overseas territories" (engleski). Encyclopædia Britannica. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/215768/France/41163/The-communes. pristupljeno 06. 05. 2013. 
  2. 2.0 2.1 "Les Collectivités" (francuski). Ministre des Outre-Mer. http://www.outre-mer.gouv.fr/?les-collectivites.html. pristupljeno 06. 05. 2013. 

Vanjske veze[uredi - уреди]