Alfredo Di Stéfano

Izvor: Wikipedia
(Preusmjereno sa Alfredo di Stéfano)
Alfredo Di Stefano
Alfredo Di Stefano
Datum rođenja 4. jul, 1926.
Mesto rođenja Argentina Buenos Ajres, Argentina
Klub
Klub
Pozicija napadač
Klubovi
1945-1949
1946
1949-1953
1953-1964
1964-1966
River Plejt
Hurakan
Milionarios
Real Madrid
Espanjol
65 (49)
25 (10)
101 (90)
282 (216)
47 (11)
Reprezentacija
1947
1949
1957–1961
Argentina
Kolumbija
Španija
6 (6)
4 (0)
31 (23)
Kao trener
1967
1969-1970
1970-1974
1974
1975-1976
1976-1977
1979-1980
1981-1982
1982-1984
1985
1986-1988
1990-1991
Elče
Boka juniors
Valensija
Sporting Lisabon
Rajo Valjekano
Kasteljon
Valensija
River Plejt
Real Madrid
Boka juniors
Valensija
Real Madrid

* Datum aktuelizovanja: {{{aktuelizovano_(datum)}}}

Alfredo Di Stefano bio je fudbaler i trener poreklom iz Argentine. Rođen je 4. jula 1926. godine u predgrađu Buenos Airesa. Bio je najstarije dete u porodici farmera i veoma je rano počeo da radi. Uprkos teškom detinjstvu, Alfredo nikada nije zapostavljao fudbal, a težak rad ga je samo razvio i očvrsnuo, tako da je bio svojevremeno jedan od najjačih igrača lige.

Alfredo Di Stefano izabran je za najboljeg igrača u istoriji madridskog Reala u anketi u kojoj je učestvovalo nešto više od milion navijača najtrofejnijeg evropskog kluba. Anketa je počela 6. marta, na 106. rođendan "kraljevskog kluba", a u saopštenju Reala navodi se da je ukupno registrovano 1.006.965 glasova. Bio je to najveći odziv navijača u jednoj anketi koju je organizovao klub.

Igračka karijera[uredi - уреди]

Sa petnaest godina pridružuje se najtrofejnijoj argentinskoj ekipi, River Plate, u kojem već godinu dana kasnije debituje za prvi tim. River ga ubrzo daje na pozajmicu Harakanu, gde igra odlično i pogotkom odlučuje utakmicu upravo protiv svog Rivera. U argentinskom prvenstvu ima fantastičan prosek od skoro jednog gola po utakmici i već u 21- oj godini debituje za "gaučose" na Kopa Amerika, koje Argentinci lagano osvajaju, što je ujedno i najveći uspeh Di Stefana na reprezentativnom nivou.

Nakon štrajka fudbalera u Argentini 1949. godine, veliki broj fudbalera iz ove zemlje odlazi u kolumbijsku piratsku "Di Mejdžor" ligu, zbog toga što kolumbijski Savez nije priznavao FIFA i gde se nisu oporezivali transferi igrača. Klubovi su zbog toga mogli da ponude veće novčane iznose fudbalerima. Di Stefano odlazi u Milionarios iz Bogote u kojem je igrao sa svojim zemljakom, kasnije saigračem iz Reala Hektorom Rialom. Za samo četiri godine napravio je od "milonera" veliki klub, koji je osvojio četiri titule prvaka Kolumbije, a postao je i najbolji strelac kluba svih vremena.

Di Stefano je izrastao u najboljeg fudbalera Južne Amerike i kao takav je u zrelim fudbalskim godinama (27) prešao u "kraljevski klub" iz Madrida. od kojeg je u sledećih deset godina napravio najveći klub u istoriji fudbala. 1953. godine Milionarios igra utakmicu protiv Reala na madridskom "Šamartinu", gde predsednik Reala Santjago Bernabeu oduševljen Alfredovom igrom vidi u njemu igrača sa kojim će stvoriti ekipu koja će pokoriti fudbalski svet. Obzirom da ljuti rival Madriđana FK Barselona već kontaktirala sa River Platom, Bernabeu šalje sekretara kluba Rajmonda Saportu da pregovara direktno sa Milionariosima o prelasku Di Stefana u madridski klub, pa je dogovor bio da Di Stefano igra sezonu u Realu, zatim sezonu u Barseloni. Katalonci nisu bili impresionirani njegovim nastupima u "belom dresu" pa su svoj deo odlučili da prodaju Juventusu, ali Di Stefano to ne prihvata i Real otkupljuje Barselonin deo. Alfredo tako ostaje u vlasništvu Reala za 70.000 dolara.

Te sezone (1953/54.) Real je 23 koraka (boda) ispred Barselone, a Di Stefano na tronu najboljeg igrača Španije smenjuje Barsinog igrača Kubalu.

Alfredo di Stefano 1957. godine po prvi put biva proglašen najboljim igračem Evrope. Godinu dana kasnije Madriđani su jači za Urugvajca Santamariju, a rival u finalu Kupa šampiona Milan, predvođen Skijafinom, Lidholmom i Ćezare Maldinijem ipak je kapitulirao nakon pogotka Di Stefana za Realov trijumf od 3:2.

1959. godine Realovoj "legiji stranaca" Di Stefano i Rial (Argentina), Santamarija (Urugvaj), Kopa (Francuska) pridružuju se još dva vanserijska igrača Didi (Brazil) i Puškaš (Mađarska). Zajedno sa Špancem Gentom sačinjavali su "drim tim" kojem nije ravan ni ovaj današnji Realov.

Di Stefano je 1959. godine po drugi put proglašen najboljim igračem Evrope. Poslednje u seriji, ali sigurno najzanimljivije je ono što se desilo 1960. godine, kada na krcatom "Hempden Parku" sa 7:3 Real "ponizio" frankfurtski Ajntraht, koji je u polufinalu bio bolji od Glazgov Rendžersa, a finale je ostalo upamćeno i po četiri gola koje je postigao Alfredo di Stefano. Jedini trofej koji je nedostajao u Di Stefanovoj riznici je bio Interkontinentalni kup. U svih pet finala Kupa šampiona, kao i u Interkontinentalnom kupu Alfredo je postizao makar po jedan gol.

Poslednja igračka stanica za Di Stefana je klub Espanjol, gde nakon dvogodišnjeg igranja karijeru završava 1966. godine.

Trenerska karijera[uredi - уреди]

Vodio je ekipe Boke Juniors, River Plate, Valensije, Sportinga iz Lisabona i kratak period Real Madrid.

Vanjske veze[uredi - уреди]