The Stepford Wives (film, 1975)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Disambig.svg Za ostale upotrebe, pogledajte članak The Stepford Wives.
The Stepford Wives
Režija Bryan Forbes
Producent Edgar J. Scherick
Scenario William Goldman
Predložak The Stepford Wives autor:
Ira Levin
Uloge
Muzika Michael Small
Fotografija
Montaža Timothy Gee
Studio Palomar Pictures
Distribucija Columbia Pictures
Datum(i) premijere
12. februar 1975 (1975-02-12)
Trajanje 115 min.[1]
Zemlja  SAD
Jezik engleski
Bruto prihod 4 mil. $ (kino-distribucija u SAD i Kanadi)[2]
Kronologija
Prethodi: Sl(ij)edi:
Revenge of the Stepford Wives (1980)

The Stepford Wives (sh. Stepfordske supruge) je američki science fiction film snimljen 1975. godine u režiji Bryana Forbesa, poznat kao jedno od najuticajnijih ostvarenja tog žanra u 1970-im. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Ire Levina. Protagonistica, čiji lik tumači Katharine Ross, je Joanna Eberhart, uspješna fotografkinja koja se sa mužem i dvoje djece iz New Yorka doseljava u obližnji i naizgled idilični gradić Stepford u Connecticutu. Radnja prikazuje kako sa vremenom postaje uznemirena spoznajom da su sve žene u gradu pokorne muževima, potpuno posvećene održavanju domaćinstava te se ponašaju poput robota, a što uključuje njene poznanice koje su prije toga bile feministkinje i posvećene profesionalnim karijerama, te zbog toga odluči potražiti objašnjenje, a koje bi mogao pružiti tajanstveni lokalni muški klub kojemu se priključio i njen muž.

Scenario za film je napisao ugledni pisac William Goldman, koji se tokom snimanja posvađao sa Forbesom; glavni povod je bila Forbesova uloga da za ulogu jedne od stepfordskih supruga angažira vlastitu suprugu Nanette Newman, a što je značilo da Goldman mora odustati od koncepta da stepfordske supruge izgledaju kao "lutkice" nalik na Playboyeve zečice. U filmu je lik Joanninog supruga tumačio Peter Masterson, a njene kćeri Mastersonova kćer Mary Stuart Masterson, koja će 1980-ih postati zvijezda. Forbes je, pak, inzistirao da se film snima na lokacijama u Connecticutu, odnosno gotovo uopće nisu korišteni setovi niti studiji, a osim dramatične završnice, sve scene se odigravaju danju i to uz posebnu fotografiju koja protagoniste i zbivanja čini što "svjetlijim". Time je Forbes nastojao film učiniti što različitijim od Rosemaryne bebe (ekranizacije ranijeg Levinovog hit-romana), ali i stvoriti snažan kontrast između savršene glazure i mračne pozadine Stepforda. Film je također imao i snažan satirički naboj, odnosno, kao i originalni roman, predstavljao svojevremnu alegoriju na to kako se generacija babyboomera sve teže može pomiriti svoje buntovne mladenačke ideale 1960-ih sa konformističkom životom u predgrađima.

The Stepford Wives je nakon premijere dobio uglavnom mlake kritike, a njime je nezadovoljan bio i Goldman. Posebno su se na njega obrušile radikalne feministkinje, odbijajući navode autora da je riječ o satiri, te smatrajući da je riječ o prikazu "utopije za muške šoviniste". Publika je, međutim, prihvatila film te je doživio neočekivani uspjeh na kino-blagajnama te, daleko više od samog romana, pomogao da se izraz "stepfordska supruga" proširi u svakondnevnom govoru.

The Stepford Wives je dobio nastavak u obliku televizijskog filma Revenge of the Stepford Wives iz 1980. godine, koji je također dobio dva nastavka. Godine 2004. je snimljen istoimeni remake u režiji Franka Oza sa Nicole Kidman u glavnoj ulozi, a koji je doživio neuspjeh.

Sadržaj/Садржај

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. "THE STEPFORD WIVES (AA)". British Board of Film Classification. March 9, 1976. http://bbfc.co.uk/releases/stepford-wives-1970-2. pristupljeno 3. VII 2015. 
  2. "All-time Film Rental Champs", Variety, 7 January 1976 p 50

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]