The Man Who Would Be King

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
The Man Who Would Be King

kino-poster koji je izradio Tom Jung
Režija John Huston
Producent John Foreman
Scenario John Huston
Gladys Hill
Predložak The Man Who Would Be King autor:
Rudyard Kipling
Uloge
Muzika Maurice Jarre
Fotografija Oswald Morris
Montaža Russell Lloyd
Distribucija Columbia Pictures
Datum(i) premijere
18. decembar 1975 (1975-12-18)
Trajanje 129 min.
Zemlja  SAD
 Ujedinjeno Kraljevstvo
Jezik engleski
Budžet 8 mil. $[1]
Bruto prihod 13,2 mil. $ [2]

The Man Who Would Be King (sh. Čovjek koji je htio biti kralj) je američko-britanski pustolovni film snimljen 1975. godine u režiji Johna Hustona. Predstavlja adaptaciju istoimene priče Rudayarda Kiplinga. Radnja započinje 1885. godine u Britanskoj Indiji kada Kipling (čiji lik tumači Christopher Plummer) kao novinar od svog poznanika, bivšeg vojnika Peachyja Carnahana (čiji lik tumači Michael Caine) sluša priču o tome kako su on i njegov drug Daniel Dravot (koga tumači Sean Connery) napustili vojsku i odlučili potražiti bogatstvo i sreću u zabačenim dijelovima Centralne Azije te došli u Kafiristan, izoliranu planinsku oblast istočnog Afganistana gdje ih je, vidjevši neobičnu odjeću i neobično "magično" oružje kao što su puške, lokalno stanovništvo "prepoznalo" kao božanstva, a Dravota kao svog drevnog vladara Aleksandra Velikog.

Huston je bio veliki poklonik Kiplingove priče, te ju je pokušavao ekranizirati decenijama; ostvarenje tih planova su priječili financijski i drugi problemi, ali najviše to što je smatrao da jedino najveće hollywoodske zvijezde mogu dostojno tumačiti likove Carnehana i Dravota. 1950-ih su to trebali biti Humphrey Bogart i Clarke Gable (koji su preminuli prije nego što je Huston uspio pokrenuti film), 1960-ih Kirk Douglas i Burt Lancaster, a 1970-ih Robert Redford i Paul Newman. Na kraju je Newman Hustonu predložio da bi najbolje bilo da te likove tumače britanski glumci, pa ga Huston poslušao te odabrao Cainea i Conneryja, koji su tada uživali vrhunac popularnosti. Samo snimanje, koje se odvijalo u londonskim studijima Pinewood te lokacijama u Francuskoj i Maroku su obilježili problemi vezani uz Hustonovo zdravstveno stanje, te kaotične odluke vezane uz casting - pa je tako manekenka Tessa Dahl, prethodno angažirana za ulogu kafiristanske princeze Roxanne, na samom setu izennada zamijenjena Caineovom suprugom Shakirom Caine.

Iako je The Man Who Would Be King među kritičarima imao poklonike, među kojima se svojim oduševljenjem posebno istakao Roger Ebert, dio je smatrao da je previše razvučen, te da ga je dodatno upropsatio Caine sa svojim "preglumljivanjem". Komercijalni rezultati su, pak, predstavljali veliko razočaranje.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]