The Long Day's Dying

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
The Long Day's Dying
Režija Peter Collinson
Producent Michael Deeley
Harry Fine
Scenario Charles Wood
Michael Deeley (nenaveden na špici)
Peter Yates (nenaveden na šoici)
Predložak The Long Day's Dying autor:
Alan White
Uloge David Hemmings
Tony Beckley
Tom Bell
Alan Dobie
Muzika Malcolm Lockyer
Fotografija Ernest Day
Brian Probyn
Montaža John Trumper
Studio Junction Films Limited
Distribucija Paramount Pictures
Datum(i) premijere
28. maj 1968 (1968-05-28)
Trajanje 95 min.
Zemlja  Ujedinjeno Kraljevstvo
Jezik engleski
Budžet 150.000-200.000 £[1]

The Long Day's Dying (sh. Umiranje dugog dana) je britanski ratni film snimljen 1968. godine u režiji Petera Collinsona. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Alana Whitea, inspiriranog autorovim iskustvima pripadnika komandosa u Drugom svjetskom ratu. Protagonisti su trojica pripadnika britanskih padobranaca koja su se našla iza njemačkih linija i koji se pokušavaju vratiti svojoj matičnoj jedinici. Radnja prikazuje kako zarobe njemačkog padobranca koji im obeća kako će im pomoći ako mu poštede život. The Long Day's Dying je snimljen sa izuzetno niskim budžetom. Nakon premijere je zbunio kritičare, jer je, sa jedne strane svojim pesimističnim tonom sugerirao uticaj tada dominantnih i vijetnamskim ratom inspririanih pacifističkih stavove, odnosno implicitno osuđivao rat kao besmislen pokolj, dok je sa druge strane pozitivno prikazivao vojničke vještine i protagoniste koji se nimalo ne ustručavaju ubijati. Usprkos toga, na filmskom festivalu u San Sebastianu je osvojio Zlatnu školjku.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Michael Deeley, Blade Runners, Deer Hunters and Blowing the Bloody Doors Off: My Life in Cult Movies, Pegasus Books, 2009 p 50

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]