Cigani lete u nebo

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Табор уходит в небо
Režija Emil Loteanu
Producent Mosfiljm
Scenario Emil Loteanu
Predložak Mahr Čudra i Staruha Izvetilj autor:
Maksim Gorky
Uloge Svetlana Toma
Grigore Grigoriu
Barasbi Mulajev
Mihail Šiškov
Borislav Brondukov
Vasol Simčićč
Muzika Eugen Doga
Fotografija Sergei Vronski
Montaža Nadežda Vasiljeva
Studio Mosfiljm
Datum(i) premijere
5. april 1976 (1976-04-05)
Trajanje 101 min.
Zemlja  Sovjetski Savez
Jezik ruski

Табор уходит в небо (sh. Logor ide u nebo), u Jugoslaviji prikazan pod naslovom Cigani lete u nebo je sovjetski igrani film snimljen u režiji Emila Loteanua i premijerno prikazan 1976. godine, poznat kao jedno od najpopularnijih ostvarenja u historiji sovjetske kinematografije.

Po žanru je mješavina drame i ljubavnog filma, a temelji se na motivima novela Maksima Gorkog. Radnja se događa početkom 20. vijeka na istoku tadašnje Austro-Ugarske i prikazuje život lutajućih grupa Roma. Protagonistica, koju tumači Svetlana Toma, je mlada i lijepa vještica i vidarka Rada koja ima običaj krasti srca muškaraca, ali kako će susret sa ponosnim konjokradicom Zoharom (čiji lik tumači Grigore Grigoriu) dovesti do tragedije.

Cigani lete u nebo se iticao za tadašnje standarde relativno visokim budžetom, ali su publici najviše pažnje izazvale dopadljive pjesme, temeljene na tradicionalnoj romskoj muzici, koje je aranžirao kompozitor Eugen Doga, a mnoge od kojih će postati evergrini. Zapažen je nastup imala i moldavska glumica Svetlana Toma, a koji je uključivao i za tadašnju sovjetsku kinematografiju prilično rijetku scenu u kojoj se pojavljuje golih grudi. Cigani lete u nebo je postigao izuzetnu gledanost, te ga je, prema službenim podacima, u SSSR-u tokom originalne kino-distribucije vidjelo 64,9 miliona gledatelja. [1][2] Film je također stekao popularnost i u drugim zemljama tadašnjeg Istočnog bloka, prije svega u susjednoj Rumunjskoj, gdje je nastao običaj da se redovno prikazuje na državnoj televiziji svake godine. Prema njemu su bili skloni i kritičari, te je osvojio Zlatnu školjku na Filmskom festivalu u San Sebastianu, a 1977. i nagradu za režiju na beogradskom FEST-u.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Svetlana Toma ... Rada
  • Grigore Grigoriu ... Lojko Zobar
  • Barasbi Mulajev ... Makhr Čudra
  • Mihail Šiškov ... Nur
  • Borioslav Brondukov ... Buča
  • Vsevolod Gavrilov ... Danilo
  • Ion Sandri Scurea ... Antol Siladi
  • Neli Volšanjinova ... Rusalina
  • Pavel Andrejenko ... Talimon
  • Vasyl Simčič Balint
  • Sergiu Finiti ... Bubulia
  • Nikolai Volshaninov ... Aralambi

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]


Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]