The Killers (film, 1964)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
The Killers

kino-poster
Režija Don Siegel
Producent Don Siegel
Scenario Gene L. Coon
Predložak "The Killers" autor:
Ernest Hemingway
Uloge Lee Marvin
Angie Dickinson
Clu Gulager
John Cassavetes
Ronald Reagan
Muzika John Williams
Fotografija Richard L. Rawlings
Montaža Richard Belding
Studio Revue Studios
Distribucija Universal Pictures
Datum(i) premijere
7. jul 1964 (1964-07-07)
Trajanje 93 min.
Zemlja  SAD
Jezik engleski

The Killers (sh. Ubice) je američki igrani film snimljen 1964. godine u režiji Dona Sigela, poznat po posljednjem glumačkom nastupu budućeg predsjednika Ronalda Reagana, odnosno kao jedino ostvarenje u kome je tumačio lik negativca.

Po žanru je triler, a predstavlja adaptaciju istoimene priče Ernesta Hemingwaya, 1946. godine adaptiranu u istoimeni crno-bijeli film sa Burtom Lancasterom u glavnoj ulozi. Naslovni likovi, koje tumače Lee Marvin i Clu Gulager, su Charlie i Lee, dvojica profesionalnih ubica koje je poslovni čovjek Jack Browning (čiji lik tumači Reagan) unajmio da likvidiraju Johnnyja Northa, bivšeg sportskog vozača (čiji lik tumači John Cassavetes). Radnja prikazuje kako Charlie i Lee obave svoj zadatak, ali ostanu zapanjeni mirnoćom i ravnodušnošću sa kojom je njihova žrtva dočekala svoju sudbinu, te zbog toga nastoje otkriti motiv za ubistvo, a što će ih dovesti do pljačke poštanskog kamiona i Johnnyjeve bivše djevojke Sheile Farr (čiji lik tumači Angie Dickinson).

The Killers je originalno zamišljen, odnosno produciran kao televizijski film, odnosno jedno od prvih ostvarenja takve vrste, koji se trebao emitirati na programu mreže NBC. Snimanje je, pak, bilo pod sjenom atentata na Johna F. Kennedyja, a što je posebno teško pogodilo Dickinson, blisku prijateljicu (a prema nekim navodima i ljubavnicu) ubijenog predsjednika, koja je vijest o tome čula na setu. Nakon što je film dovršen, vodstvo NBC je zaključilo da u filma ima previše nasilja, odnosno da mu je sadržaj previše mračan i depresivan za televizijsku publiku. Umjesto toga je prepušten studiju Universal Pictures koji ga je distribuirao u kino-dvoranama.

The Killers je nakon premijere najviše impresionirao zbog nastupa Leeja Marvina; on je za njega, uz nastup u filmu Cat Ballou, osvojio nagradu BAFTA za najboljeg glumca. Sam Marvin je kasnije tvrdio da mu je ta uloga najdraža u cijeloj karijeri. Sa druge strane je Reagan, prema svjedočenju Kirka Douglasa, The Killers smatrao svojim najmržim filmom; razlog je bio u sceni u kojoj njegov lik mora šamarati Dickinson.

The Killers je kasnije poslužio kao inspiracija za druge sineaste. Godine 1972. je u Italiji snimljen kriminalistički film La mala ordina gdje su Henry Silva i Woody Strode tumačili likove prilično nalik na one u The Killers; slični motivi su kasnije korišteni i u Tarantinovom filmu Pulp Fiction.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]


Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]