Proces (film, 1962)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
The Trial
Režija Orson Welles
Producent Alexander Salkind
Scenario Orson Welles
Predložak Proces autor:
Franz Kafka
Uloge Anthony Perkins
Orson Welles
Jeanne Moreau
Romy Schneider
Akim Tamiroff
Elsa Martinelli
Fotografija Edmond Richard
Distribucija Astor Pictures Corporation
Datum(i) premijere
21. decembar 1962 (1962-12-21)
Trajanje 118 min.
Zemlja  Francuska
 Italija
 Zapadna Njemačka
Jezik engleski
Budžet 1,3 mil. US$
Bruto prihod 998.779 prodanih kino-ulaznica (Francuska)[1]

The Trial (sh. Proces) je francusko-italijansko-zapadnonjemački crno-bijeli igrani film snimljen 1962. godine, poznat kao jedno od najambicioznijih, ali i najkontroverznijih ostvarenja Wellesove filmografije.

Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Franza Kafke. Protagonist, čiji lik tumači Anthony Perkins, je Josef K., sitni birokrat u jednoj neimenovanoj državi koji odjednom i bez razloga postane okrivljenikom u krivičnom postupku. Radnja prikazuje njegove napore da se oslobodi, odnosno dozna o čemu je riječ, a što se pretvara u birokratsku noćnu moru.

Welles je za film okupio prilično impresivnu glumačku ekipu, među kojom su se isticale Jeanne Moreau, Romy Schneider i Elsa Martinelli - tada jedne od najvećih evropskih filmskih zvijezda - te tumačile uloge različitih žena u Josefovom životu. Welles je dio filma snimio u Zagrebu u studijima Jadran filma, a pri tome je upoznao i mladu glumicu Olgu Palinkaš koja će kasnije postati poznata pod pseudonimom Oja Kodar kao njegova životna i kreativna partnerica. Dio filma je sniman i u Parizu gdje je Welles na prilično domišljat način iskoristio napuštenu željezničku stanicu Gare d'Orsay.

Snimanje su, sa druge strane, obilježili financijski problemi, koji su se na kraju odrazili i na njegov sadržaj. Vjeruje se da je početna animirana sekvenca, korištena uz pomoć igala, napravljena zato što je Welles prilikom produkcije ostao bez novaca da je snimi u igranom obliku. Na kraju Welles film nije uspio dovršiti prije predviđene premijere na venecijanskoj Mostri, a zbog čega je premijera održana tek nekoliko mjeseci kasnije u Francuskoj.

Welles je kasnije tvrdio da mu je Proces najdraži film u karijeri, a Perkins je isto to tvrdio za svoju ulogu. Kritika je, međutim, bila podijeljena, a takva je i danas, čak i među Wellesovim poklonicima. Neki drže da je njegov film prepun maštovitih scena i primjer njegovih kreativnih talentata, dok drugi drže da je konfuzan i nejasan.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]