Proces (film, 1962)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa The Trial (1962 film))
Idi na navigaciju Idi na pretragu
The Trial
Režija Orson Welles
Producent Alexander Salkind
Scenario Orson Welles
Predložak Proces autor:
Franz Kafka
Uloge Anthony Perkins
Orson Welles
Jeanne Moreau
Romy Schneider
Akim Tamiroff
Elsa Martinelli
Fotografija Edmond Richard
Distribucija Astor Pictures Corporation
Datum(i) premijere
21. decembar 1962 (1962-12-21)
Trajanje 118 min.
Zemlja  Francuska
 Italija
 Zapadna Njemačka
Jezik engleski
Budžet 1,3 mil. US$
Bruto prihod 998.779 prodanih kino-ulaznica (Francuska)[1]

The Trial (sh. Proces) je francusko-italijansko-zapadnonjemački crno-bijeli igrani film snimljen 1962. godine, poznat kao jedno od najambicioznijih, ali i najkontroverznijih ostvarenja Wellesove filmografije.

Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Franza Kafke. Protagonist, čiji lik tumači Anthony Perkins, je Josef K., sitni birokrat u jednoj neimenovanoj državi koji odjednom i bez razloga postane okrivljenikom u krivičnom postupku. Radnja prikazuje njegove napore da se oslobodi, odnosno dozna o čemu je riječ, a što se pretvara u birokratsku noćnu moru.

Welles je za film okupio prilično impresivnu glumačku ekipu, među kojom su se isticale Jeanne Moreau, Romy Schneider i Elsa Martinelli - tada jedne od najvećih evropskih filmskih zvijezda - te tumačile uloge različitih žena u Josefovom životu. Welles je dio filma snimio u Zagrebu u studijima Jadran filma, a pri tome je upoznao i mladu glumicu Olgu Palinkaš koja će kasnije postati poznata pod pseudonimom Oja Kodar kao njegova životna i kreativna partnerica. Dio filma je sniman i u Parizu gdje je Welles na prilično domišljat način iskoristio napuštenu željezničku stanicu Gare d'Orsay.

Snimanje su, sa druge strane, obilježili financijski problemi, koji su se na kraju odrazili i na njegov sadržaj. Vjeruje se da je početna animirana sekvenca, korištena uz pomoć igala, napravljena zato što je Welles prilikom produkcije ostao bez novaca da je snimi u igranom obliku. Na kraju Welles film nije uspio dovršiti prije predviđene premijere na venecijanskoj Mostri, a zbog čega je premijera održana tek nekoliko mjeseci kasnije u Francuskoj.

Welles je kasnije tvrdio da mu je Proces najdraži film u karijeri, a Perkins je isto to tvrdio za svoju ulogu. Kritika je, međutim, bila podijeljena, a takva je i danas, čak i među Wellesovim poklonicima. Neki drže da je njegov film prepun maštovitih scena i primjer njegovih kreativnih talentata, dok drugi drže da je konfuzan i nejasan.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]