Othello (film, 1952)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Othello (1952 film))
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Othello

scena iz filma
Režija Orson Welles
Producent Orson Welles
Scenario Orson Welles
Predložak Othello autor:
William Shakespeare
Uloge Orson Welles,
Micheál MacLiammóir,
Suzanne Cloutier,
Robert Coote
Fotografija Anchise Brizzi
Studio Mercury Productions
Distribucija Marceau Films
Datum(i) premijere
10. maj 1952 (1952-05-10)
Trajanje 91 min.
Zemlja  SAD
 Italija
 Francuska
 Maroko[1]
Jezik engleski

Othello je američko-francusko-italijansko-marokanski film snimljen 1952. u režiji Orsona Wellesa. Predstavlja adaptaciju istoimene tragedije Williama Shakespearea. Welles tumači naslovnu ulogu, odnosno lik mletačkog vojskovođe koga će do propasti dovesti spletke njegovog ljubomornog oficira Iaga (čiji lik tumači Micheál MacLiammóir). Film karakterizira značajno skraćivanje radnje u odnosu na Shakespeareov predložak, pa se tako sa trajanjem od sat i pol vremena Othello drži jednom od najkraćih adaptacija Shakesepearovih djela. Usprkos toga, privukao je pažnju kritike neobičnim stilom režije koji je inspiracio pronašao u njemačkom ekspresionizmu. Godine 1952. je prikazan na Kanskom festivalu gdje je podijelio Grand Prix (preteču Zlatne palme) zajedno sa italijanskim filmom Due soldi di speranza. Usprkos toga, kao i priličnog uspjeha u Evropi, dugo vremena nije mogao naći distributera u SAD, pa su se u literaturi i tisku ponekad mogle pronaći navodi da je izgubljen. Tek kada je Wellesova kćer Beatrice Welles-Smith godine 1992. izdala restauriranu verziju, Othello je postao dostupan publici, ali i predmetom kontroverzi vezanih uz autentičnost verzije.

Samo je snimanje filma bilo vezano uz brojne poteškoće. Welles ga je započeo režirati 1949. godine, ali je projekt zaustavljen bankrotom italijanskog producenta; Welles je umjesto toga odlučio film dovršiti iz vlastitog džepa, te je snimanje potrajalo sljedeće tri godine, prilikom čega su se izmijenjali brojni glumci, a sam Welles morao koristiti razne trikove da sakrije nedostatak budžeta. Godine 1978. je snimanje Othella postalo predmetom njegovog dokumentarnog filma Filming Othello, koji je postao posljednji naslov njegove filmografije.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]