Poliglutamilacija

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Poliglutamilacija je forma reverzibilne posttranslacione modifikacije glutamatnih ostataka koja je zapažena na primer kod alfa i beta tubulina, nukleozomnih strukturnih proteina NAP1 i NAP2. γ-karboksilna grupa glutamata može da formira vezu sličnu peptidnoj sa amino grupom slobodnog glutamata čija α-karboksilna grupa može zatim da bude produžena u pologlutamatni lanac.[1] Glutamilacija se izvodi enzimom glutamilaza, a suprotna reakcija deglutamilazom.

Poliglutamilacija sa dužinom lanca od aminokiselina se javlja na pojedinim glutamatima blizo C terminusa većine glavnih formi tubulina. Ti ostaci, mada direktno ne učestvuju u vezivanju, uzrokuju konformaciona pomeranja koja regulišu vezivanje za mikrotubule vezanih proteina (MAP i Tau) i motora.[2]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. "Polyglutamylation: mechanism". http://perso.curie.fr/Carsten.Janke/. 
  2. Boucher D, Larcher JC, Gros F, Denoulet P (October 1994). "Polyglutamylation of tubulin as a progressive regulator of in vitro interactions between the microtubule-associated protein Tau and tubulin". Biochemistry 33 (41): 12471–7. PMID 7522559. doi:10.1021/bi00207a014. 

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]