Pipinova darovnica

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Slika Pipinove darovnice

Pipinova donacija ili Pipinova darovnica je dokument koji je godine 754. izdao franački kralj Pipin Mali, a kojim se određuje kako teritorije u današnjoj Centralnoj Italiji – nekadašnji bizantski Ravenski egzarhat, langobardsko Vojvodstvo Spoleto, Benevento i tzv. Pentapolis u današnjoj regiji Marche (gradovi Rimini, Pesaro, Fano, Senigallia i Ancona) – prelaze pod svjetovnu vlast papa sa sjedištem u Rimu.

Donacija je bila posljedica intenzivne diplomatske aktivnosti pape Zaharija i njegovog nasljednika Stjepana II, koji su, suočeni sa kolapsom bizantske vlasti u Italiji i nestankom Ravenskog egzarhata pod langobardskim udarima 751. nastojali dobiti novog zaštitnika. Izbor je pao na Franačku čiji je majordom i de facto vladar Pipin Mali iste godine svrgnuo Hilderika III, posljednjeg kralja merovinške dinastije. Zaharija je odlučio blagosloviti promjenu dinastije, a godine 754. je Stjepan II otputovao u Franačku kako bi osobno pomazao Pipina kao novog kralja, a njegove sinove Karla Velikog i Karlomana I kao buduće kraljeve. Pipin je dokument izdao u znak zahvalnosti.

Dvije godine kasnije je franačka vojska prodrla u Italiju i prisilila langobardskog kralja da prihvati odredbe donacije. Iako je, s obzirom na planinski i često nepristupačan teren, trebalo vremena da papa nad novodobivenim teritorijama uspostavi vlast, Pipinova donacija se smatra začetkom buduće Papske Države.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi kôd]