Les Quatre Cents Coups

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
The 400 Blows

kino-poster
Režija François Truffaut
Producent
  • François Truffaut
  • Georges Charlot[1]
Scenario
  • François Truffaut
  • Marcel Moussy
Uloge
Muzika Jean Constantin
Fotografija Henri Decaë
Montaža Marie-Josèphe Yoyotte
Studio Les Films du Carrosse
Distribucija Cocinor
Datum(i) premijere
4. maj 1959 (1959-05-04) (Francuska)
Trajanje 99 min.
Zemlja  Francuska
Jezik francuski
Kronologija

Prethodi: Sl(ij)edi:

Antoine et Colette (1962)

Les Quatre Cents Coups (sh. Četiristo udaraca [2]) je francuski crno-bijeli film snimljen 1959. u režiji Françoisa Truffauta, poznat kao njegov prvi i komercijalno najuspješniji film, odnosno jedno do najvažnijih i najuticajnijih ostvarenja Novog vala.

Po žanru je drama, a sadržaj je velikim dijelom autobiografske prirode, odnosno inspiriran samim Truffautovim djetinjstvom i odrastanjem. Protagonist i autorov alter ego, čiji lik tumači Jean-Pierre Leaud, je Antoine Doinel, dječak koji, suočen sa neshvaćenjem vlastite porodice i tiranskim odnosom nastavnika u školi, ima sklonost bježanju iz kuće i bavljenju sitnim kriminalom. Radnja prikazuje kako zbog toga završni u popravnom domu gdje psihijatar nastoji proniknuti razloge njegovog nezadovoljstva.

Truffaut je originalno namjeravao snimiti kratki film, ali ga je odlučio proširiti u cjelovečernji nakon temeljite samo-analize vlastitog života. Truffaut je film posvetio svom preminulom prijatelju i novovalovskom "guruu" Andreu Bazinu, a velikim dijelom se oslanjao i na kultni film Nula iz vladanja Jeana Vigoa. Film je zbog mladog, nonkonformističkog i buntovnog protagonista "pogodio" raspoloženje tamošnje publike, te je doživio veliki komercijalni uspjeh. Mnogo je, međutim, važnija bila reakcija filmskih kritičara, koji su bili duboko impresionirani nekonvencionalnim narativnim tehnikama, ali i isto tako nekonvencionalnim završetkom. Film je premijerno prikazan na Kanskom festivalu, samo godinu dana nakon što je Truffaut kao kritičar, zbog "uvredljivih komentara", tamo bio proglašen za "personu non gratu". Film je imao trijumfalni prijem, te je Truffaut dobio Nagradu za najbolju režiju, postavši tako jedan od predvodnika Novog vala.

Truffaut je nekoliko godina kasnije odlučio nastaviti pratiti život Antoinea Doinela, te se tako 1962. pojavio kao protagonist kratkog filma Antoine et Colette, a 1968. i cjelovečernjeg filma Ukradeni poljupci. Ti su filmovi, zajedno sa Domicile conjugal iz 1970. i L'amour en fuite iz 1979. činili ciklus zvan "Pustolovine Antoinea Doinela".

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. "The 400 Blows Cast/ Credits". Criterion. http://www.criterion.com/films/151-the-400-blows. pristupljeno 5. VIII 2012. 
  2. Naslov je referenca na francuski izraz "faire les quatre cents coups", doslovno "izazvati četiristo udaraca", a u prenesenom smislu "izazvati rusvaj", "dići frku" i sl.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Baecque, Antoine de; Toubiana, Serge (1999). Truffaut: A Biography. New York: Knopf. ISBN 978-0375400896. 
  • Bergan, Ronald, ur. (2008). François Truffaut: Interviews. Oxford: University Press of Mississippi. ISBN 978-1934110133. 
  • Holmes, Diana; Ingram, Robert, ur. (1998). François Truffaut (French Film Directors). Manchester: Manchester University Press. ISBN 978-0719045530. 
  • Insdorf, Annette (1995). François Truffaut. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0521478083. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]