Jean Vigo

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Jean Vigo
filmski režiser
Biografske informacije
Rođenje 26. april 1905. (1905-04-26)
Pariz
Smrt 5. oktobar 1934. (dob: 29)
Pariz
Pseudonim Jean Salles
Roditelji Miguel Almereyda i Emily Clero
Djeca Luce Vigo
Profesionalne informacije
Zanimanje filmski režiser
Opus
Djelatni period 1930–1934
Znamenita djela
Inspiracija

Jean Vigo (26. april 1905 - 5. oktobar 1934) bio je francuski filmski režiser, čija se kratka filmografija smatra zaslužnom za pokretanje poetskog realizma u međuratnoj francuskoj kinematografiji, odnosno glavnim uticajem na autore Novog vala 1950-ih i 1960-ih.

Rodio se kao dijete španskog anarhista Migulea Almereyde (pravo ime Eugeni Bonaventura di Vigo y Salles) i Emily Clero. Najveći dio ranog života je proveo s roditeljima koji su bježali od policije. Otac mu je na kraju 1917. uhapšen i ubijen u zatvoru. Mladi Jean je poslan u internat gdje je stekao iskustva koja će mu kasnije poslužiti kao inspiracija za Nulu iz vladanja.

Vigo se filmom počeo baviti kao član kino-kluba. Početak karijere mu je obillježen neuspjesima, siromaštvom i tuberkulozom. Njegov dugometražni prvijenac Nula iz vladanja je, zbog "antifrancuskog sadržaja" bio službeno zabranjen od vlasti i javno je prikazan tek nakon drugog svjetskog rata. Godine 1934. je njegov drugi film L'Atalante prikazan u kino-dvoranama, ali bitno okljaštren od strane distributera. Tada je Vigo bio toliko bolestan, da se tome nije mogao suprotstaviti, te je umro pred kraj godine.

Vigo je naknadno prepoznat kao jedan od najtalentiranijih francuskih sineasta. Već 1951. je njemu u čast ustanovljena godišnja nagrada Prix Jean Vigo za najbolje francuske režisere.

Godine 1998. je britanski režiser Julien Temple o njemu snimio biografski film Vigo: A Passion for Life gdje je Vigov lik tumačio James Frain.


Filmografija[uredi - уреди | uredi izvor]

[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Michael Temple, Jean Vigo. Manchester: Manchester University Press, 2005.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]