Kastilja

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Disambig.svg Za ostale upotrebe, pogledajte Kastilja (razvrstavanje).
Karta mogućeg teritorija Kastilje, sporna teritorija je iscrtana

Kastilja (šp. Castilla), je ime historijske regije u Španjolskoj, koja se prostirala po unutrašnjosti Iberijskog poluotoka. Regija je dobila ime po brojnim utvrđenjima građenim u borbi protiv Mauara, koje Španjolci zovu - kastel (kaštel).

Geografske karakteristike[uredi - уреди | uredi izvor]

Kastilja se dijelila na Staru Kastilju, na sjeveru (66.107 km²) i Novu Kastilju na jugu (73.363 km²). Na području Nove Kastilje nalazi se i glavni grad Španije Madrid.

Historija[uredi - уреди | uredi izvor]

Kada su Arapi, odnosno Mauri, u 8. vijeku osvojili veći dio Iberijskog poluotoka], Vizigoti i drugo kršćansko stanovništvo uspjeli su se oduprijeti toj najezdi na sjeveru, formirajući kraljevinu Asturiju. U 9. vijeku Asturija preotima od Arapa područje do reke Duero. Formira se grofovija Kastilja. U 10. vijeku kastiljski grofovi stiču nezavisnost.

Kršćanske državice na tom području, neprekidno su ratovale protiv Arapa, ali i međusobno. Godine 1029. Kastilja potpada pod kraljevinu Navara, koja se već 1035. raspada na Kastilju, Navaru i Aragon. Kastiljski kralj Fernando I osvojio je Leon i dio Navare. Nakon njegove smrti kraljevina je podjeljena između njegovih sinova. Alfonso VI Hrabri u borbi sa svojom braćom ponovo ujedinjuje zemlje pod vlašću svoga oca. Godine 1085. osvaja arapski Toledo, što je prvo veće kršćansko osvajanje i početak rekonkviste.

Nakon dugotrajnih dinastičkih borbi, kralj Fernando III od Kastilje postiže odlučne uspehe. Konačno je pod jednom krunom sjedinio Kastilju i Leon (1230), noseći titulu "kralj Kastilje i Leona". Potiskuje Arape iz Kordobe (1236.), Murcije (1241.) i Seville 1248. Time je Kastilja postala najjača država na Pirinejskom poluotoku.

Alfonso X Mudri uspio je 1257. zauzeti Cádiz. U isto vreme napreduje kraljevstvo Aragon, s kojim se Kastilja bori za prevlast.

Početkom 15. vijeka Henrik II osvaja Kanarski arhipelag. Godine 1462. Henrik IV (1425-1474) osvaja Gibraltar. Henrik IV godine 1465. je prisiljen na abdikaciju u korist svog brata Alfonsa. Ovaj međutim umire 1468. Borbe za nasljedstvo prerastaju u građanski rat.

Stvaranje Španjolske[uredi - уреди | uredi izvor]

Nakon smrti Henrika IV 1474. godine, njegova polusestra Izabela I. Kastiljska (1451-1504) proglašava se kraljicom i dobija podršku Kortesa. Ona je bila udata za aragonskog prestolonaslednika Fernanda II od Aragona , koji nakon smrti svog oca 1479. postaje kralj Aragona.

Iako svako zadržava svoje titule, zajedno vladaju Kastiljom, Leonom i Aragonom. Vladaju kao apsolutisti i provode odlučne i često okrutne političke i administrativne mjere za ujedinjenje sve tri kraljevine.

Njihova kćer Huana I od Kastilje je nakon smrti nekoliko braće i sestara, postala Izabelina naslednica. Nakon smrti njenog muža Filipa Lepog zbog bizarnog i opsesivnog ponašanja, Kortes ju je proglasio ludom i zatvorio, ali Fernando nije uspeo u pokušaju da bude proglašen kraljem.

Njen sin Karlo I Habzburški (1500-1558) biva proglašen za podvladara; faktički će, od svog punoletstva, vladati sam. Od oca je nasledio titulu burgundskog vojvode, od dede 1516. krunu Aragona, a 1519. izabran je za nemačkog cara kao Karlo V).

Kada Karlo I abdicira 1556. godine, njegov sin Filip II nasleđuje krunu ujedinjene Španije.

Eksterni linkovi[uredi - уреди | uredi izvor]