Irena Grickat Radulović

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Irena Grickat Radulović (Beograd, 19. januar 19227. april 2009, Beograd) filolog i lingvist, pesnik i pijanist, redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti. Diplomirala je 1949. srpskohrvatski jezik i južnoslovenske književnosti na beogradskom Filozofskom fakultetu. Najpre je radila kao naučni savetnik u Institutu za srpski jezik SANU na izradi Rečnika srpskohrvatskog književnog i narodnog jezika, a potom u Narodnoj biblioteci Srbije kao načelnik Arheografskog odeljenja.

Dopisni član Srpske akademije nauka i umetnosti postala je 1978., a 1985. redovni. Dodeljen joj je Orden rada sa srebrnim vencem (1973) i Sedmojulska nagrada (1990).

Život i rad[uredi - уреди | uredi izvor]

Potekla iz porodice ruskih imigranata koji su se 1920. nastanili u Kraljevstvu Srba, Hrvata i Slovenaca, Irena Grickat osećala se i Ruskinjom i Srpkinjom i volela je oba svoja korena. Posle dolaska u Kraljevinu SHS, otac je u Beogradu dobio službu u gradskom vodovodu, majka je radila kao profesor klavira u muzičkim školama »Stanković« i »Mokranjac«. Odrastala je u krugovima ruskih intelektualaca doseljenika i srpskoj sredini. U porodici je odmila zvana Ira.

Dela

  • O perfektu bez pomoćnog glagola
  • Aktuelni jezički i tekstološki problemi u starim srpskim ćirilskim spomenicima
  • Studije iz istorije srpskohrvatskog

Prevodi

  • Povest o Tristanu i Ižoti
  • Puškin, Tjutčev, Koljcov, Fet, Njekrasov, Baljmont, Blok, Zinaida Gipius, Gumiljov.