Institucionalno revolucionarna partija

Izvor: Wikipedia
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Institucionalna revolucionarna partija
Partido Revolucionario Institucional
PredsjednikPedro Joaquín Coldwell
Generalni sekretarCristina Díaz
Osnivanje4. mart 1929 (PNR)
30. mart 1938 (PRM)
18. januar 1946 (PRI)
Sjedište59 Avenida Insurgentes N, Ciudad Mexico, 06359
Ideologijakorporatizam,[1]
socijaldemokracija,[2]
demokratski nacionalizam.[3]
Politička pozicijacentar[4][5][6] to
lijevi centar[7][8]
Nacionalna afilijacijaKompromis za Meksiko (PRI+PVEM)
Međunarodna afilijacijaSocijalistička internacionala
kontinentalna afilijacijaCOPPPAL
Službene bojesiva, zelena, white, red
mjesta u Zastupničkom domu
237 / 500
mjesta u Senatu
33 / 128
guvernera
19 / 32
Službene stranice
www.pri.org.mx

Institucionalno revolucionarna partija (španski: Partido Revolucionario Institucional) je politička stranka koja djeluje u Meksiku. Osnovana je 1929. godine od strane predsjednika Plutarca Eliasa Callesa te je bila vladajuća stranka u Meksiku sve do kraja 20. vijeka, a što je Meksiko učinilo jednim od najpoznatijih primjera de facto jednopartijske države sa de iure višepartijskim sistemom. Na samom početku je PRI u ideološkom smislu bila lijevo orijentirana, te je dan-danas član Socijalističke internacionale; tokom višedecenijske vladavine se njena politika skretala udesno, te se PRI danas smatra strankom centra. Tokom duge vladavine, a pogotovo u posljednjim decenijama, je PRI također bila čest predmet optužbi za korupciju, kao i sklonost održavanju vlasti uz pomoć kršenja ljudskih prava i izbornih prevara. Monopol PRI na vlast je načet tek od kraja 1980-ih kada su na mjesta guvernera saveznih država prvi put izabrani kandidati opozicijskih stranaka - desničarske PAN a potom i ljevičarske PRD, da bi do 2000. PRI izgubila većinu u Kongresu i mjesto predsjednika.

Izvori[uredi | uredi kôd]

  1. Cidob.org, Mexico. Biografía Carlos Salinas de Gortari: Salinas obtuvo de la XVI Asamblea Nacional del partido, reunida en Aguascalientes en una atmósfera de intenso debate, la inclusión del concepto de liberalismo social en el sustrato ideológico de la sexagenaria formación. (Refiriéndose al PRI).”.
  2. Eluniversal.com.mx, Septiembre de 2006, México. PRI: ¿ave fénix?”.
  3. Pri.org.mx, Mexico. Historia del PRI: Los priístas entendemos por Nacionalismo Democrático el cuerpo ideológico que conjuga la libertad, la igualdad, la democracia y la defensa de la soberanía. Un nuevo nacionalismo incluyente, moderno, firme en la defensa de los intereses populares y nacionales.” Arhivirano 2008-08-15 na Wayback Machine-u.
  4. Samuels, David J.; Shugart, Matthew S. (2010), Presidents, Parties, and Prime Ministers: How the Separation of Powers Affects Party Organization and Behavior, Cambridge University Press, p. 141, http://books.google.fr/books?id=PtQgsQzC080C&pg=PA141&dq=%22Institutional+Revolutionary+Party%22+centrist&hl=en&sa=X&ei=1oFTT6-ID8e_0QX58JXqCw&redir_esc=y#v=onepage&q=%22Institutional%20Revolutionary%20Party%22%20centrist&f=false 
  5. Bruhn, Kathleen (2008), Urban Protest in Mexico and Brazil, Cambridge University Press, p. 18, http://books.google.fr/books?id=lQQ4uli5dCQC&pg=PA18&dq=%22Institutional+Revolutionary+Party%22+centrist&hl=en&sa=X&ei=1oFTT6-ID8e_0QX58JXqCw&redir_esc=y#v=onepage&q=%22Institutional%20Revolutionary%20Party%22%20centrist&f=false 
  6. Storrs, K. Larry (2005), „Mexico-U.S. Relations”, Mexico: Migration, U.S. Economic Issues and Counter Narcotic Efforts (Stanford University Press): p. 56, http://books.google.com/books?id=xJGSl3yWg48C&pg=PA56&dq=%22Institutional+Revolutionary+Party%22+centrist&hl=en&sa=X&ei=1oFTT6-ID8e_0QX58JXqCw&redir_esc=y#v=onepage&q=%22Institutional%20Revolutionary%20Party%22%20centrist&f=false 
  7. Camarena, Rodrigo (7 July 2011), „The Institutional Revolutionary party's return to power”, The Guardian, http://www.guardian.co.uk/commentisfree/cifamerica/2011/jul/07/mexico-elections-eruviel-avila, Pristupljeno 4 March 2012 
  8. „The centre-left: The challenge of turning malcontents into (sensible) militants”, The Economist, 30 July 2009, http://www.economist.com/node/14133716, Pristupljeno 4 March 2012