FK Borac Čačak

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
FK Borac Čačak
Puno ime Fudbalski klub Borac Čačak
Osnovan 1926.
Stadion Stadion Borca kraj Morave, Čačak
Direktor Ivan Stevanović
Menadžer Slobodan Ilić
Trener Ljubiša Stamenković
Liga Jelen Super liga
2015/16.

Superliga, 3.

pattern_la1=_white_hoops
Timske boje Timske boje Timske boje
Timske boje
Timske boje
 
Domaći dresovi
Timske boje Timske boje Timske boje
Timske boje
Timske boje
 
Gostujući dresovi

"FK Borac" je fudbalski klub iz Čačka osnovan 1926 godine.Klupske boje su mu crveno bela i plavo bela.Klub se trenutno takmiči u Jelen superligi Srbije sezona 2015/2016.

Trenutna postava[uredi - уреди | uredi izvor]

Golmani godina 30 Bajić Vladimir 28

Obrambeni 2 Boranijašević Nikola 26 19 Drašković Stefan 26 4 Miletić Nemanja 24 4 Obradović Lazar 22 36 Tavija Michael ? 0 4 Đoković Ivan 32


Vezni igrači 25 Božić Mario 32 11 Jevtović Milan  ? 8 Jokić Milan 20 6 Jovančić Dušan 24 18 Krstić Vladimir 28 7 Mićić Dušan 30 26 Milojević Stefan 26 32 Mutavdžić Miljan 29 9 Vukmirović Stefan 24


Napadači 14 Đerić Uroš 23 77 Đuro Zec 25 8 Knežević Filip 23 16 Nešović Nikola  ? 34 Vujaklija Srđan 27 5 Živković Stefan 25

Povest[uredi - уреди | uredi izvor]

Odmah po završetku Prvog svetskog rata u Čačku se počeo igrati fudbal. Po nekim izvorima prva fudbalska utakmica odigrana je 1920. godine a "FK Borac" je osnovan šest godina kasnije. Grupa sindikalno organizovanih radnika je uoči 1. maja 1926. godine osnovala klub koji je prvo imao crvene, a nešto kasnije crveno-bele dresove. Prvi predsednik kluba je bio stolarski radnik Jovan Jolović. Do Drugog svetskog rata najveći uspeh kluba bio je osvajanje 1. mesta u Zapadno-moravskoj župi 1934. godine.

Posle pauze za vreme Drugog svetskog rata klub nastavlja sa radom i već 1946. godine igra kvalifikacije za 1. ligu protiv beogradske Crvene zvezde. Sledeći veliki uspeh je osvajanje Kupa Srbije 1958. da bi četiri godine kasnije ostvaren plasman u 2. Saveznu ligu. Prvu kvalifikacionu utakmicu protiv OFK Titograda, na gostovanju, Borac je izgubio 1:3. A u revanšu na stadionu kraj Morave, 15. jula 1962. godine sa šest pogodaka u drugom poluvremenu, Borac stiže do plasmana u 2. Saveznu ligu. Tim koji je predvodio legenda kluba, trener Živorad Bia Stanković, je tako obezbedio Savezni stepen takmičenja i do danas ga nikad nije izgubio.

Dugi niz godina Borac je igrao 2. Saveznoj ligi a san o plasmanu u 1. ligu je ostvaren je 1994. godine. Drugi put plasman u 1. ligu obezbeđen 1995/96. kad je trener bio Dimitrije Mitrović. U sezoni 1998/99. Borac se treći put vraća u 1. ligu predvođen trenerom Brankom Smiljanićem. Nakon toga sledi nekoliko sezona igranja u 2. ligi, a četvrti povratak u 1. ligu ostvaren je u sezoni 2002/03 na čelu sa trenerom Radovanom Gudurićem i od tada Borac postaje stabilan član srpske fudbalske elite. U sezoni 2006/07. crveno-beli su sezonu završili na 7. mestu što je bio najbolji rezultat u istoriji kluba. Međutim u sezoni 2007/08. otišlo se još dalje. Osvajanjem 4. mesta klub je po prvi put obezbedio plasman u evropsko takmičenje tj. UEFA kup. U prvom delu sezone ekipu je trenirao Miodrag Božović dok je istorijski plasman overio Milovan Rajevac.[1]

U sezoni 2008/09. Borac je po prvi igrao u nekom takmičenju, UEFA kupu. Prvo je u prvom kolu kvalifikacija pobedio Dačiju Kišinjev, u drugom je bio bolji od Lokomotive Sofija, a ispao je u prvom kolu od Ajaksa, iste sezone u Superligi zauzima 5. mesto. Sezonu 2009/10. završava na 11. mestu, dok u sezoni 2010/11. zauzima 9. mesto.

Sezona 2011/12. je donela najveći uspeh u istoriji kluba, finale Kupa Srbije, ali je Borac iste sezone i ispao iz Superlige. Borac je ove sezone takmičenje u Superligi završio na pretposlednjem 15-om mestu i tako nakon 9 sezona ispao iz prvog ranga. Na drugoj strani u Kupu, Borac je stigao do finala preko Radničkog Sombor, Proletera Novi Sad, Spartak Zlatibor vode i u polufinalu Vojvodine. Finale je igrano 16. maja 2012. na stadionu Mladost u Kruševcu pred oko 10.000 gledalaca, a Borac je poražen od Crvene zvezde sa 2:0 golovima Evandra i Borhe.

Uspesi[uredi - уреди | uredi izvor]

Finalista (1): 2011/12.

Poznati i bivši igrači[uredi - уреди | uredi izvor]

Poznati igrači koji su igrali za Borac su Ivica Dragutinović, Boban Dmitrović, Jovan Gojković, Aleksandar Luković, Borislav "Bora" Cvetković, Darko Lazović, Milivoje Vitakić, Branko Jelić, Dušan Radonjić Ćuka, Lazar Marković, Bratislav Čakarević, Marko Lomić, Ivan Stevanović, Zoran Kostić, Predrag Kulašević, Radiša Ilić, Milovan Rajevac, Zoran Rendulić, Damir Čakar, Mike Temwanjera, Ivan Adžić, Boban Stojanović, Ljubiša Dunđerski, Vojislav "Vojo" Ćalov, Nebojša Prtenjak, Srđan Vujaklija, Nikola Milojević, Petar Puača, Filip Mladenović, Radovan Ćurčić, Anđelko Đuričić, Slavko Marić, Goran Gavrilović, Dragan Milovanović, Aleksandar Knežević, Puriša Đorđević, Dragi Kaličanin, Igor Bogdanović, Darko Anić, Radovan Radaković, Petar Baralić, Darko Zorić, Radojko Avramović, Ognjen Ožegović, Vladimir Krnjinac, Predrag Plazinić, Vladimir Gluščević, Marko Mugoša, Branko Grahovac, Aleksandar Jevtić, Milanko Rašković, Rade Krunić, Mario Božić, Miloš Trifunović, Vladimir Bogdanović, Jovan Damjanović, Nenad Vanić, Mirko Poledica, Miroslav Vulićević, Slobodan Marković, Irfan Vusljanin, Milan Jovanović, Branimir Aleksić, Branko Jovičić, Neško Milovanović, Milan Jevtović, Mateus Lima, Nemanja Arsenijević, Borislav Mikić, Milan Davidov, Nenad Erić, Jovan Radivojević, Saša Radivojević, Nikola Boranijašević, Misdongarde Betolngar, Omega Roberts, Nemanja Miletić, Filip Knežević, Radenko Kamberović, Miljan Mutavdžić, Aleksandar Tanasin, Vladimir Radivojević, Dušan Mićić.

  • Abiodun Dayo
  • Mirko Aleksić
  • Andrezinho
  • Zoran Antić
  • Ivica Avramović
  • Radojko Avramović
  • Đorđe Babalj
  • Ivan Babić
  • Vladimir Bajić
  • Nikola Boranijašević
  • Ivan Bošković
  • Sead Brunčević
  • Javier Cohene
  • Bojan Čukić
  • Amer Dupovac
  • Uroš Đerić
  • Milenko Đedović
  • Dejan Đenić
  • Hasim Đoković
  • Ivan Đoković
  • Nenad Đukanović
  • Radislav Dragićević
  • Dragan Dragutinović
  • Darko Drinić
  • Dušan Dunjić
  • Nebojša Gavrić
  • Igor Grkajac
  • Duško Grujić
  • Saudin Huseinović
  • Nikola Ignjatijević
  • Aleksandar Ignjatović
  • Nenad Injac
  • Marko Jakšić
  • Siniša Janković
  • Vladimir Jašić
  • Milan Jeremić
  • Aleksandar Ješić
  • Ivan Jovanović
  • Lazar Jovišić
  • Saša Kocić
  • Zoran Kostić
  • Nenad Kovačević
  • Saša Kovačević
  • Željko Kovačević
  • Darko Krsteski
  • Nemanja Krznarić
  • Nenad Lazarevski
  • Adekunle Lukmon
  • Aleksandar Madžar
  • Dušan Martinović
  • Mario Maslać
  • Stefan Mihajlović
  • Milan Mijailović
  • Aleksandar Mikijelj
  • Božo Milić
  • Bogdan Miličić
  • Duško Milinković
  • Marko Milinković
  • Neško Milovanović
  • Nemanja Milunović
  • Saša Mišić
  • Cristian Muscalu
  • Slađan Nikodijević
  • Lazar Obradović
  • Miloš Obradović
  • Vladimir Otašević
  • Marko Pavićević
  • Bojan Pavlović
  • Dragiša Pejović
  • Nikola Petrić
  • Dušan Petronijević
  • Aleksandar Petrović
  • Rade Petrović
  • Stojan Pilipović
  • Siniša Radanović
  • Jovan Radivojević
  • Dejan Radosavljević
  • Mirko Radovanović
  • Darko Rakočević
  • Lazar Romanić
  • Rudison
  • Semir Sadović
  • Miroslav Savanović
  • Ricardo Silva de Almeida
  • Milan Simeunović
  • Nikola Simić
  • Saša Simić
  • Uroš Sinđić
  • Slobodan Slović
  • Ilija Spasojević
  • Vladan Spasojević
  • Stefan Spirovski
  • Eugene Sseppuya
  • Uroš Stamatović
  • Dejan Stamenković
  • Srđan Stanić
  • Igor Stanisavljević
  • Igor Stefanović
  • Saša Stević
  • Aleksandar Stoimirović
  • Slaviša Stojanović
  • Miloš Stojčev
  • Radan Šunjevarić
  • Saša Tešić
  • Stefan Đorđević
  • Vojo Ubiparip
  • Božidar Urošević
  • Dražen Vasiljević
  • Dušan Veškovac
  • Nenad Višnjić
  • Vanja Vučićević
  • Igor Vujanović
  • Predrag Vujović
  • Vladimir Vukajlović
  • Rade Vukotić
  • Dragan Vulević
  • Washington
  • William Alves
  • Saša Zimonjić
  • Dejan Živković
  • Marko Drobnjak
  • Nenad Novaković
  • Stefan Živković
  • Aleksandar Kovač
  • Miloš Živković
  • Marko Zoćević