Drugi nordijski rat

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Drugi sjeverni rat
Segment Sjevernih ratova
Lemke Skirmish with Polish Tatars.png
Bitka za Varšavu
Datum 1655. - 1660.
Lokacija Danska, Švedska, Poljska, Rusija
Ishod Roskildski mir (između Švedske i Danske)

Olivski mir
(između Švedske i Danske)
Valiesarski mir i Kardiski mir (između Švedske - Brandenburg-Prusije i Poljsko-Litavske Unije)

Sukobljene strane
Švedska Kraljevina Švedska

Wappen Mark Brandenburg.png Brandenburg-Prusija
Coat of arms of Transylvania.svg Transilvanija
Flag of the Cossack Hetmanat.svg Kozački hetmanat
POL COA Radziwiłł.svg Velika kneževina Litvanija
Flag of Wallachia.svg Kneževina Vlaška
Flag of Principality of Moldavia before 1834.jpg Kneževina Moldavija

Chorągiew królewska króla Zygmunta III Wazy.svg Poljsko-Litavska Unija

Danska Danska - Norveška Norveška
Counts of Habsburg Arms.svg Habsburška Monarhija
Rusija Rusko Carstvo
Gerae-tamga.svg Krimski Kanat
Wappen Mark Brandenburg.png Brandenburg-Prusija
Nizozemska Nizozemska republika

Drugi sjeverni rat (zvan i Prvi ili Mali sjeverni rat) vodio se između Kraljevine Švedske i njenih protivnika Poljsko-Litavska Unije (1655. - 1660.), Carske Rusije (1656. - 1658.), Brandenburg-Prusije (1657. - 1660.), Habsburške Monarhije (1657. - 1660.), Dansko - Norveške (1657. - 1658. i 1658. - 1660.) i Nizozemske Republike kao završna faza borbe oko poljsko - švedske sukcesije .

Tok rata[uredi - уреди | uredi izvor]

Švedski kralj Karl X Gustav objavio je 1655. rat Poljsko-Litavskoj Uniji pod izgovorom da ga poljski kralj Jan II Kazimir Vasa odbija priznati kao suverenog monarha. Pravi razlog je bila Karlova želja da se teritorijalno proširi po Baltiku.[1]

Tadašnji švedski saveznik Brandenburg-Prusija, napao je Poljsku pa su saveznici brzo napredovali i zauzeli Varšavu. Tad su Carska Rusija, Danska i Habsburška Monarhija objavile rat Švedskoj, pa je Brandenburg-Prusija napustila Šveđane i pridružila se protivničkoj koaliciji.[1] Nakon tog su Šveđani protjerani iz Poljske, ali su dvaput napali Dansku i prislili je da napusti Skaniju.


Rusija koja je tad bila u ratu sa Poljsko-Litavskom Unijom (Rusko - Poljski rat (1654 -1667)) sklopila je primirje sa Poljskom i napala Švedsku. Taj potez je razbjesnio glavnog saveznika Rusije, ukrajinskog hetmana Bogdana Hmeljnickog koji je ostao švedski saveznik, jer su mu obećali veću samostalnost da se nastavio boriti protiv Poljaka.

Rat je završio tako što su se poljski vladari iz Dinastije Vasa odrekli prava na švedski tron, a Šveđani zauzeli Skaniju od Danaca.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 "First Northern War" (engleski). Encyclopædia Britannica. http://www.britannica.com/event/First-Northern-War. pristupljeno 20. 09. 2015. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]