Crkvena Vodica

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Crkvena Vodica
Osnovni podaci
Država  Srbija
Upravni okrug Kosovski
Opština Obilić
Stanovništvo
Stanovništvo ((2002)) 503
Gustina stanovništva 80 st./km²
Geografija
Koordinate 42°40′24″N 21°03′14″E / 42.67333°N 21.05389°E / 42.67333; 21.05389
Crkvena Vodica is located in Srbije
Crkvena Vodica
Crkvena Vodica
Crkvena Vodica (Srbije)
Ostali podaci
Poštanski kod 38212
Pozivni broj +38138


Koordinate: 42° 40′ 24" SGŠ, 21° 03′ 14" IGD

Crkvena Vodicaje naseljeno mesto u opštini Obilić na Kosovu i Metohiji. Nalazi se na levoj obali reke Sitnice, u podnožju Čičavice, na kilometar severoistočno od ugljenokopa „Kosovo“. Crkvena Vodica se sastoji iz tri naselja: Brdsko, Staro Korito i Janina Voda. Raniji naziv sela je bio Crvena Vodica. Pod tim imenom su u nekoliko mahova upisani u Devički katastih od 1763 god. do 1780. godine, Srbi žitelji sela Crvene i Careve Vodice kao darodavci manastira Deviča. U selu postoje ostaci stare crkve i staro srpsko groblje sa kamenim krstačama ranijeg srpskog naselja. Na groblju je podignuta skromna zgrada za davanje podušja.[1][2]

Stanovništvo[uredi - уреди | uredi izvor]

Osnovna škola[uredi - уреди | uredi izvor]

Paralelno sa obrazovanjem u Obiliću, razvijalo se školstvo i u okolnim selima. Crkvena Vodica , selo nadomak Obilića, imalo je školu od 1931. godine, ali se, prema pričanju meštana, nastava u Crkvenoj Vodici odvijala i ranije, još od 1924. godine, po privatnim kućama. Prvi đaci iz ovog sela koji su nastavili školovanje u Gimnaziji u Prištini bili su Borivoje Mitrović, Spira Milošević, Pavle Stolić i Pavle Đorđević. Nastava se u Crkvenoj Vodici odvijala u kući Stojka Stolića, a zatim u kući Jovana Markovića, inače tadašnjeg predsednika opštine Kosovo Polje. Godine 1928. počela je gradnja školske zgrade, a završena je 1931. Osnovnu školu u Crkvenoj Vodici pohađali su đaci iz sela Dobrog Sela, Leskovčića, Ade, Gornji Grabovac i zaseoka Janine Vode.[3]

Od 1999. godine u selu se nalazi multietnička osnovna škola, koja nosi dva naziva, jedan na srpskom Osnovna škola „Dositej Obradović“, a drugi na albanskom jeziku „Fazli Grejćuevči“, što prestavlja redak uspešan primer suživota i tolerancije. Nastavno osoblje i deca koriste iste prostorije, a u podne se obavlja primopredaja. Radi izbegavanja incidenata, na zidovima škole nisu postavljena nikakva obeležja.[4][5]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Atanasije Jevtić, Zadužbine Kosova - Spomenici i znamenja srpskog naroda, str. 541, Bogoslovski fakultet-Beograd
  2. Večernje novosti: Nema života u logorima, M. Z. R - P. V, 21. 2. 2008., Pristupljeno 9. 2. 2012.
  3. knjiga Opština Obilićizdavač Skupština Opštine Obilić Miloša Obilić bb, Obilić 1998
  4. Alo: 06. 12. 2012., Pristupljeno 9. 2. 2013.
  5. Telegraf: Škola tolerancije - Za Srbe je Dositej, a za Albance Fazil, 7. 12. 2012., Pristupljeno 9. 2. 2013.