Crkvena Vodica

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Crkvena Vodica
Osnovni podaci
Država  Srbija
Upravni okrug Kosovski
Opština Obilić
Stanovništvo
Stanovništvo ((2002)) 503
Gustina stanovništva 80 st./km²
Geografija
Koordinate 42°40′24″N 21°03′14″E / 42.67333°N 21.05389°E / 42.67333; 21.05389
Crkvena Vodica is located in Srbije
Crkvena Vodica
Crkvena Vodica
Crkvena Vodica (Srbije)
Ostali podaci
Poštanski kod 38212
Pozivni broj +38138


Koordinate: 42° 40′ 24" SGŠ, 21° 03′ 14" IGD

Crkvena Vodicaje naseljeno mesto u opštini Obilić na Kosovu i Metohiji. Nalazi se na levoj obali reke Sitnice, u podnožju Čičavice, na kilometar severoistočno od ugljenokopa „Kosovo“. Crkvena Vodica se sastoji iz tri naselja: Brdsko, Staro Korito i Janina Voda. Raniji naziv sela je bio Crvena Vodica. Pod tim imenom su u nekoliko mahova upisani u Devički katastih od 1763 god. do 1780. godine, Srbi žitelji sela Crvene i Careve Vodice kao darodavci manastira Deviča. U selu postoje ostaci stare crkve i staro srpsko groblje sa kamenim krstačama ranijeg srpskog naselja. Na groblju je podignuta skromna zgrada za davanje podušja.[1][2]

Stanovništvo[uredi - уреди | uredi izvor]

Osnovna škola[uredi - уреди | uredi izvor]

Paralelno sa obrazovanjem u Obiliću, razvijalo se školstvo i u okolnim selima. Crkvena Vodica , selo nadomak Obilića, imalo je školu od 1931. godine, ali se, prema pričanju meštana, nastava u Crkvenoj Vodici odvijala i ranije, još od 1924. godine, po privatnim kućama. Prvi đaci iz ovog sela koji su nastavili školovanje u Gimnaziji u Prištini bili su Borivoje Mitrović, Spira Milošević, Pavle Stolić i Pavle Đorđević. Nastava se u Crkvenoj Vodici odvijala u kući Stojka Stolića, a zatim u kući Jovana Markovića, inače tadašnjeg predsednika opštine Kosovo Polje. Godine 1928. počela je gradnja školske zgrade, a završena je 1931. Osnovnu školu u Crkvenoj Vodici pohađali su đaci iz sela Dobrog Sela, Leskovčića, Ade, Gornji Grabovac i zaseoka Janine Vode.[3]

Od 1999. godine u selu se nalazi multietnička osnovna škola, koja nosi dva naziva, jedan na srpskom Osnovna škola „Dositej Obradović“, a drugi na albanskom jeziku „Fazli Grejćuevči“, što prestavlja redak uspešan primer suživota i tolerancije. Nastavno osoblje i deca koriste iste prostorije, a u podne se obavlja primopredaja. Radi izbegavanja incidenata, na zidovima škole nisu postavljena nikakva obeležja.[4][5]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Atanasije Jevtić, Zadužbine Kosova - Spomenici i znamenja srpskog naroda, str. 541, Bogoslovski fakultet-Beograd
  2. Večernje novosti: Nema života u logorima, M. Z. R - P. V, 21. 2. 2008., Pristupljeno 9. 2. 2012.
  3. knjiga Opština Obilićizdavač Skupština Opštine Obilić Miloša Obilić bb, Obilić 1998
  4. Alo: 06. 12. 2012., Pristupljeno 9. 2. 2013.
  5. Telegraf: Škola tolerancije - Za Srbe je Dositej, a za Albance Fazil, 7. 12. 2012., Pristupljeno 9. 2. 2013.