Bjelbo (dinastija)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Bjelbo
Porodični grb
Zemlja Švedska, Norveška, Danska
Osnivač Folke 12. vijek
Posljednji suveren Haakon VI

Bjelbo (švedski: Bjälboätten) je ime švedske kraljevske dinastije, koja je tokom srednjeg vijeka Švedskoj dala nekoliko kraljeva i biskupa, Norveškoj tri kralja i Danskoj - jednog.

Historija[uredi - уреди | uredi izvor]

Sve do 17. vijeka dinastija se zvala Folkung[1] (Folkungaätten) po imenu osnivača Folkeu (zvanom) Debeli) koji se oko 1100. domogao titule jarla (grof). Odtad se koristi ime Bjelbo po istoimenom selu u Östergötlandu koje je bilo njihovo sjedište za srednjeg vijeka.

Prvi u nizu koji se popeo na švedski tron - 1250. bio je Valdemar a posljednji monarh Haakon VI koji je vladao Norveškom od 1343. - 1380. i Švedskom od 1362. do 1364.

Dva najznačajnija zvali su se Magnusi, prvi Magnus III bio je poznat i kao Magnus Ladulås vladao je Švedskom od 1275. do 1290. a drugi Magnus IV bio je švedski kralj od 1319. do 1364. i norveški kralj od 1319. do 1343.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 "Kingdom of Sweden" (engleski). European Heraldry. http://www.europeanheraldry.org/scandanavia/sweden/. pristupljeno 04. 08. 2015. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]