Behbahan

Izvor: Wikipedia
Prijeđi na navigaciju Prijeđi na pretragu
Behbahan
(fa) بهبهان
Koordinate: 30°36′N 50°15′E / 30.600°N 50.250°E / 30.600; 50.250
Država  Iran
Pokrajina Huzestan
Okrug Behbahanski okrug
Visina 326 m
Stanovništvo (2006.)
 - Grad 101.178[1]
Vremenska zona IRST (UTC+3:30)
 - Ljeto (DST) IRDT (UTC+4:30)
Karta
Behbahan na karti Irana
Behbahan
Behbahan
Behbahan na karti Irana

Behbahan (perz. بهبهان) je grad u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Behbahanu je živjelo 101.178 ljudi[1].

Geografija[uredi | uredi kod]

Glavni članak: Geografija Irana

Behbahan je geografski smješten u dolini rijeke Marun[2], oko 170 km jugoistočno od pokrajinskog sjedišta Ahvaza, 100 km istočno od Mahšahera, te 50 km sjeveroistočno od obale Perzijskog zaljeva. Plodna dolina se usporedno s masivom Zagros proteže duljinom od 30-ak km u smjeru sjeverozapad – jugoistok, a poprečna širina joj je najviše 10 km. Područjem oko grada prevladava vruća pustinjska klima (BWh) i temperature se kreću od 0° do 50°C[2].

Historija[uredi | uredi kod]

Glavni članak: Historija Irana

Behbahan se ne spominje u niti jednom historijskom tekstu prije vladavine Timura odnosno 14. vijeka[2]. Prvotno se razvijao kao ruralno naselje 10-ak km južno od Aradžana, važnog historijskog grada čije se ruševine danas prostiru uz Marun na oko 4,0 km²[2]. Nakon razarajućih mongolskih prodora, Aradžanovi stanovnici naselili su obližnji Behbahan čime započinje njegov urbani razvoj[2]. U dolini oko grada pronađen je niz arheoloških lokaliteta koja se datiraju od posljednjeg perioda Elama nadalje[2]. Za vrijeme vladavine Mozafaradin-šaha oko Behbahana su izgrađeni kanati i kanali za vodoopskrbu[2], a 1949. izgrađen je i veliki tunel za dovod vode iz Maruna koji služi za navodnjavanje[2]. Oko 15 km sjeveroistočno od Behbahana podignuta je i Marunska brana[2].

Kvartovi[uredi | uredi kod]

Kvartovi starog dijela grada su Masdžid-e Bardi, Pahlavanan, Karvansara, Gačpazan, Šah-Fazl, Sadat, Lab-e Ab, Darviš, Sabzpušan, Tahtkašan, Mohseniha, Memarha, Malahan, Govd-e Čahak, Govd-e Bakal, Mejdan, Horasaniha, Aga Pir Hajdar, Bazar-e Nov, Mahal-e Pir, Ahangarha, Bu-Aliha i Darvišha, a novi kvartovi uključuju Čamanak, Šaher-e Nov, Dul-Fekari, Falaka-je Bid-e Boland i Pol-e Kaem[2].

Ekonomija[uredi | uredi kod]

Glavni članak: Ekonomija Irana

Tokom 1980-ih godina približno 60% stanovnika Behbahanskog okruga bilo je zaposleno u poljoprivredi, a ostatak od 40% u industrijskom i uslužnom sektoru[2]. U okolici grada postojalo je 45.000 ha poljoprivrednih površina od čega je 15.000 ha navodnjavano[2]. Godišnja proizvodnja 1985. uključivala je 52.500 tona pšenice i ječma, 28.000 tona datulja, 1220 tona riže i 250 tona sezama[2]. Na zapadu okruga aktivna je industrija nafte i prirodnog plina, dok se u samom gradu nalazi velika cementara[2]. Stanovništvo je tradicionalno bavi i proizvodnjom kvalitetnih tepiha koji se u velikim količinama izvoze u Kuvajt i UAE. Izvoz dobara dugo se vremena vršio preko Ahvaza, no izgradnjom prometnica danas se industrijski i poljoprivredni proizvodi uglavnom izvoze preko luka u Bandar-e Dejlamu i Bušeheru[2].

Promet[uredi | uredi kod]

Glavni članak: Promet Irana

Kroz Behbahan prolaze dvije državne prometnice: cesta 45 koja ga povezuje s Ramhormuzom na sjeverozapadu i lučkim Bandar-e Dejlamom odnosno obalom Perzijskog zaljeva na jugu, te cesta 86 s Omidijom i Ahvazom na sjeverozapadu odnosno Gačsaranom i Širazom na jugoistoku. Manjim lokalnim cestama povezan je i s ruralnim naseljima na sjeveroistoku. Najbliži aerodromi Behbahanu su Bahregan i Mahšaher.

Veze[uredi | uredi kod]

Izvori[uredi | uredi kod]

  1. 1,0 1,1 (fa)(en) Statistical Centre of Iran (2006.). 2.8. Citis with a population of 100,000 and more. Teheran: Iranian ministry of the Interior. 
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 (en) Eqtedārī, Aḥmad (15. 12. 1989.). Behbehān, Encyclopædia Iranica. New York: Columbia University.