Ratni zločin

Xuzhou, Kina, 1938. Tela kineskih civila koje je ubila japanska vojska.^[1]

Vijetnam 1968. Tela vijetnamskih seljana koje je ubila američka vojska.

Ratni zločin u najširem smislu označava svako ono krivično djelo koje predstavlja povredu ratnog, odnosno međunarodnog krivičnog prava. Međunarodne konvencije pod time podrazumijevaju "povrede zakona i običaja rata", a što uključuje ubistva, zlostavljanje i deportacije civilnog stanovništva u logore za prisilni rad; ubistva i zlostavljanje ratnih zarobljenika; ubistva talaca; uništenje gradova i naselja koje nije opravdano vojnim potrebama.

Ratni zločini su postojali i bili definirani običajnim pravom od davnina, a od njih je najpoznatija ratna perfidija. Koncept je prvi put kodificiran Haškim konvencijama, te konačno ustanovljen nakon drugog svjetskog rata. Odredbe o ratnim zločinima su iz međunarodnih konvencija preuzele sve države svijeta, kao i Međunarodni krivični sud.

U poratnim društvima neretko dolazi do pravdanja pa i glorifikovanja ratnih zločina. Antropolog Ivan Čolović to objašnjava time što prema ideologiji ekstremnog nacionalizma nacija stoji iznad svega, pa ništa što je učinjeno u borbi protiv neprijatelja nacije ne može biti zločin.^[2]

Izvori [uredi - уреди]

↑ It may be pointless to try to establish which World War II Axis aggressor, Germany or Japan, was the more brutal to the peoples it victimised. The Germans killed six million Jews and 20 million Russians [i.e. Soviet citizens]; the Japanese slaughtered as many as 30 million Filipinos, Malays, Vietnamese, Cambodians, Indonesians and Burmese, at least 23 million of them ethnic Chinese. Both nations looted the countries they conquered on a monumental scale, though Japan plundered more, over a longer period, than the Nazis. Both conquerors enslaved millions and exploited them as forced labourers—and, in the case of the Japanese, as [forced] prostitutes for front-line troops. Johnson, Looting of Asia
↑ http://pescanik.net/2012/09/ivan-colovic-intervju/ Ivan Čolović – intervju

Vidi još [uredi - уреди]

Reference [uredi - уреди]

Stojanović Zoran, Međunarodno krivično pravo, Beograd, 2006. ISBN 86-86223-03-6

Izvori prava:
Međunarodno krivično pravo
Povelja MVT - Zločini protiv međunarodnog prava - Zločin protiv čovečnosti - Zločini protiv mira Zločin aparthejda - Zločin genocida - Običajno pravo - Ratno pravo - Nirnberški principi Peremptorna norma - Rimski statut - Univerzalna jurisdikcija - Ratni zločini - Agresorski rat
Sudovi:
Međunarodni vojni tribunal u Nirnbergu Međunarodni vojni tribunal za Daleki istok - Suđenja za ratne zločine u Habarovsku Tribunal za bivšu Jugoslaviju - Međunarodni tribunal za Ruandu - Specijalni sud za Sijera Leone Međunarodni krivični sud
Istorija međunarodnog krivičnog prava:
Spisak ratnih zločina Ova kutijica: pogledaj • razgovor • uredi

[1] It may be pointless to try to establish which World War II Axis aggressor, Germany or Japan, was the more brutal to the peoples it victimised. The Germans killed six million Jews and 20 million Russians [i.e. Soviet citizens]; the Japanese slaughtered as many as 30 million Filipinos, Malays, Vietnamese, Cambodians, Indonesians and Burmese, at least 23 million of them ethnic Chinese. Both nations looted the countries they conquered on a monumental scale, though Japan plundered more, over a longer period, than the Nazis. Both conquerors enslaved millions and exploited them as forced labourers—and, in the case of the Japanese, as [forced] prostitutes for front-line troops. Johnson, Looting of Asia

[2] ttp://pescanik.net/2012/09/ivan-colovic-intervju/ Ivan Čolović – intervju

[1]

[2]

Ratni zločin

Izvori [uredi - уреди]

Vidi još [uredi - уреди]

Reference [uredi - уреди]

Navigacijski meni

Lični/osobni alati

Imenski prostori

Varijante

Pregledi

Akcije

Traži-Тражи

Orijentacija-Оријентација

interakcija - интеракција

Ispis/извоз

Alatke-Алатке

Drugi jezici-Други језици