Nataša Kandić

Izvor: Wikipedia
Nataša Kandić

Nataša Kandić na Beogradskoj parada ponosa, 2010.
Rođen/a 29. septembar 2005. (2005-09-29) (dob 8)

Nataša Kandić (Kragujevac, 1946.) je poznata srbijanska aktivistkinja za ljudska prava i osnivačica beogradskog Fonda za humanitarno pravo. Dobitnica je preko 20 međunarodnih, regionalnih i nacionalnih priznanja za ljudska prava.[1]

Nataša Kandić je izvršna direktorka Fonda za humanitarno pravo iz Beograda koji je oformila 1992. To je nevladina organizacije koja istražuje ubistva, mučenja, logore i nestanke ljudi tokom sukoba na teritoriji bivše Jugoslavije. Zbog prikupljanja i objavljivanja materijala o ratnim zločinima, Nataša Kandić nije bila popularna među pripadnicima i simpatizerima režima tadašnjeg šefa države Slobodana Miloševića, a sličan status ima i kod aktuelnih vlasti u Beogradu. Većina desničarskih političkih organizacija u Srbiji je optužuje za antisrpsku politiku. Istovremeno je dobitnica niza međunarodnih priznanja i nagrada. Nagradu Human Rights Watch je dobila 1993. 2000. godine je dobila Martin Ennals Award, prestižno priznanje za borce za ljudska prava.[1] 2003. američki nedjeljnik TIME uvrstio ju je na listu 36 evropskih heroja.[1] 2004. je Fondacija za ljude u NEED je dodelilo priznanje Nataši Kandić i FHP-u i njihovu nagradu Homo homini je uručio Vaclav Havel.[1]

Postala je počasna građanka Sarajeva 29. 9. 2005. zbog njenog zalaganja "da se kazne svi oni koji su počinili grozni masakr u Srebrenici".[1] Iste godine ju je magazine Slobodna Bosna proglasio ličnošću godine u Bosni i Hercegovini.[1] Odlukom predsjednika Republike Hrvatske 1. septembra 2006. godine odlikovana je redom danice hrvatske s likom Katarine Zrinske "za zasluge u promicanju moralnih društvenih vrednota kroz sudjelovanje u mnogim humanitarnim aktivnostima". U martu 2007, Nataša je postala član Međunarodnog savetodavnog veća Međunarodnog žurnala tranzicione pravde (Oxford University Journals), a u avgustu 2008, je povana da se pridruži Savetodavnom veću Weiser Centra za demokratije u razvoju Univerziteta u Mičigenu.[1]

S režiserom Lazarom Stojanovićem ima sina.

Reference[uredi - уреди]

Vanjske veze[uredi - уреди]