2. milenijum

Izvor: Wikipedia
Milenijumi: 1. milenijum  2. milenijum  3. milenijum
Vijekovi: 11. vijek  12. vijek  13. vijek  14. vijek  15. vijek  16. vijek  17. vijek  18. vijek  19. vijek  20. vijek
Novi svijet Američka revolucija Francuska revolucija Crna smrt Napoleon Bonaparte Telefon Avion Slijetanje na Mjesec Atomska bomba Sijalica Gutenbergova Biblija
Sa lijeva, u smjeru kazaljke sata: 1492, Christopher Columbus; Američka Revolucija; Francuska Revolucija; Atomska bomba iz Drugog svjetskog rata; Alternativni izvor svjetlosti, Sijalica; Po prvi put je ljudsko biće koračalo po Mjesecu u 1969. tokom Apollo 11 misije; Avion postaje najviše korišteni vid transporta u vazduhu; Napoleon Bonaparte, u ranom 19. vijeku, utiče na Francusku i Evropu, ekspanzionizmom i modernizacijom; Alexander Graham Bell-ov telefon; U 1348., Crna Smrt ubija preko 100 miliona ljudi širom svijeta, i u preko polovine Evrope, za samo dvije godine. (Pozadina: Dio iz Gutenbergove Biblije, prva odštampana knjiga, u 1450-tim)

2. milenijum je milenijum, odnosno period koji je započeo 1. januara 1001. godine (nove ere), a završio 31. decembra 2000. godine. U većini historijskih periodizacija obuhvaća razvijeni i kasni srednji vijek, novi vijek i tzv. najnovije doba.

Pregled[uredi - уреди]

Za 2. milenijum su karakteristične demografske, ekonomske, političke i kulturne promjene koje su po svojoj brzini i dalekosežnosti nadmašile promjene u ranijim periodima pisane historijr, a koje su se po svojoj brzini posebno intenzivirale pred sam kraj perioda, odnosno u 20. vijeku. Taj se fenomen obično tumače razvojem tehnologije, prije svega u područjima koja se nazivaju Zapadnim svijetom.

U prvim vijekovima je po svojoj razvijenosti istočnom hemisferom dominirale islamska, indijska i kineska civilizacija, da bi kriza evropskog društva i civilizacije (dijelom izazvana epidemijom Crne smrti, a dijelom efektima tzv. Malog ledenog doba) potakla preispitivanje dotadašnjeg feudalnog sistema i dominacije Rimokatoličke crkve, odnosno početak Renesanse i stvaranja začetaka kapitalističkog sistema. Uvođenje naučne metode je potaklo razvoj i širenje tehnologije, bilo transportne, koja je evropskim istraživačima, a kasnije državama omogućila da u Dobu otkrića stvore prve stalne veze sa zapadnom hemisferom i počnu kolonizirati, a pronalazak štamparske mašine je omogućio brže širenje novih ideja. Organizirana u suparničke države na nacionalnom principu, Evropa je zahvaljujući industrijskoj revoluciju stekla ekonomsku i vojnu prednost nad drugim dijelovima, koja je narušena tek zahvaljujući svjetskim ratovima u 20. vijeku kada je tehnologija također prvi put dovela do mogućnosti da se čovječanstvo uništi u nuklearnom ratu.

Stanovništvo svijeta se u prvih sedam vijekova 2. milenijuma udvostručilo (od 310 miliona 1000. do oko 600 miliona 1700.), da bi se u sljedeća tri vijeka udeseterostručilo (6 milijardi 2000. godine).

Izvori[uredi - уреди]