Trijumf volje

Izvor: Wikipedia
Trijumf volje

scena iz filma
Režija Leni Riefenstahl
Producent Leni Riefenstahl
Scenario Leni Riefenstahl
Walter Ruttmann
Uloge Adolf Hitler
Heinrich Himmler
Hermann Göring
Joseph Goebbels
ostali nacistički vođe
30.000 statista
Muzika Herbert Windt
Richard Wagner
Fotografija Sepp Allgeier
Franz Weihmayr
Montaža Leni Riefenstahl
Studio Reichsparteitag-Film
Distribucija Universum Film AG
Datum(i) premijere 28. mart 1935 (1935-03-28)
Trajanje 114 min.
Zemlja Treći rajh Njemačka
Jezik njemački

Triumph des Willens (sh. Trijumf volje) je njemački dokumentarni film snimljen 1935. u režiji Leni Riefenstahl, poznat kao jedan od najuticajnijih, ali vjerojatno i najkontroverznijih dokumentarnih fllmova svih vremena.

Film prikazuje 6. kongres (Reichsparteistag) tada vladajuće Nacističke stranke održan od 5. do 10. septembra 1934. u Nürnbergu, te sadrži scene govora nacističkih vođa Adolfa Hitlera, Rudolfa Hessa i Juliusa Streichera te spektakularne parade i masovne zborove pripadnika stranačkih paravojnih formacija Sturmabteilung (SA) i Schutzstaffel (SS). Koristeći najnovija dostignuća filmske tehnike, ali i veliki talent da stvori dojmljive prizore, Rifenstahl je preko ekrana uspjela prenijeti poruku kongresa o tome da Njemačka pod vodstvom novih nacističkih vlastodržaca vraća status velike sile. Trijumf volje je postigao veliku gledanost u Njemačkoj, ali je imao i povoljne kritike izvan nje, te se često navodi kao jedan od najimpresivnijih i najuspješnijih primjera propagandnog filma.

Rifenstahl je, prema kasnijim vlastitim tvrdnjama, prilično nevoljko pristala na projekt, s obzirom da nije imala iskustava s dokumentarnim filmom. Hitleru se, međutim, bio dopao njen igrani film Das Blaue Licht te je nakon dolaska na vlast 1933. inzistirao da upravo ona snimi film o kongresu njegove stranke. Rifenstahl je pristala i na 5. kongresu, također održanom u Nürnbergu u ljeto 1933. godine, snimila Der Sieg des Glaubens. Taj je film, međutim, sljedeće godine završio u "bunkeru" nakon Noći dugih noževa, s obzirom da je glavna zvijezda bio u toj čistki likvidirani Ernst Röhm.

Triumph des Willens se u mnogo čemu naslanjao na iskustva stečena u tom projektu, a Rifenstahl je prilikom snimanja imala potpunu podršku Hitlera i njegove stranke. Angažirano je preko stotinu snimatelja i tehničara, a čak su ulice Nürnberga pregrađene i preuređene kako bi se ekipi olakšao rad.

Riefenstahl je nakon završetka drugog svjetskog rata zbog ovog filma neko vrijeme završila u zatvoru zbog pomaganja nacističkom režimu, a u današnjoj Njemačkoj je dan-danas zabranjeno njegovo prikazivanje. Usprkos toga, imao je snažan uticaj na brojne filmaše širom svijeta. Jedan od najpoznatiji je bio američki režiser Frank Capra, koji je tvrdio da je njegov ciklus ratnih propagadnih dokumentaraca Why We Fight nastao kao svojevrsni odgovor na Trijumf volje.

Izvori[uredi - уреди]

Literatura[uredi - уреди]

Vanjske veze[uredi - уреди]