Srednja Zemljina orbita

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Dijagram Zemljinih orbita

Srednja Zemljina orbita ili MEO (iz engl. Medium Earth orbit), je Zemljina orbita koja se nalazi između niske Zemljine orbite koja se završava na 2000 km i geostacionarne Zemljine orbite koja počinje na 35.786 km.[1]

Sateliti u srednjoj Zemljinoj orbiti[uredi - уреди | uredi izvor]

Sateliti koji kruže u ovoj orbiti se često nazivaju MEO sateliti.[2] Prvi satelit u srednjoj Zemljinoj orbiti je Explorer 1 lansiran 1958. od strane SAD, kružio je na visini od oko 2500 km.[1] Prvi komunikacioni satelit Telstar lansiran je 1962. godine, i njime je napravljen prvi satelitski prenos slike, prvi satelitski poziv, i prvo slanje telefaksom, orbita satelita je 2,5 sata a visina 5500 km.[2] Tokom 1960-ih godina, SAD su stvorile MIDAS sistem, koji se sastojao od 12 satelita koji su leteli na visini od 3500 km, i služili su da upozore na eventualni napad interkontinentalnim balističkim raketama.[1] Danas se u srednjoj Zemljinoj orbiti nalaze sledeći navigacioni sistemi: američki GPS na visini od 20.300 km, ruski GLONASS na visini od 19.100 km, kineski Beidou, na visini od 21.500 km, i evropski Galileo na visini od 23.200 km.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Nicholas L. Johnson: IAC-10-A6.4.1 Medium Earth Orbits: Is there a need for a third protected region? (Chief Scientist for Orbital Debris), NASA, Houston, Texas, USA
  2. 2,0 2,1 What is a Medium Earth Orbit Satellite?