Ron Wyatt

Izvor: Wikipedia
Ron Vajat
Puno ime Ronald Eldon Vajat
Informacije
Rođenje 1933.
Smrt 4. avgust 1999.
Memfis

Ronald Eldon Vajat (eng. Ronald Eldon Wyatt, 1933 - 4. avgust 1999) je bio američki avanturista, pseudoarheolog i bivši anesteziolog koji je skrenuo pažnju na sebe tvrdnjom da je lokalitet Durupinar mesto počivanja Nojeve barke. Njegove tvrdnje su odbacili naučnici, istoričari, pa čak i lideri njegove Hrišćanske adventističke crkve, ali njegov rad i dalje ima poklonike među fundamentalistima i evangelistima.

Biografija[uredi - уреди]

Vajat je radio kao anesteziolog[1] kada je 1960. u časopisu Lajf video sliku lokaliteta Durupinar, stenovite formacije u obliku čamca na planini Ararat. Potonje spekulacije u evangelističkim hrišćanskim krugovima da bi ovo moglo da bude Nojeva barka uticala je na Vijata da započne svoju karijeru arheolog-amatera. Od 1977. do svoje smrti 1999. godine Vajat je putovao više puta na Bliski istok, a njegova interesovanja su se proširila na mnoge reference iz Starog i Novog zaveta.

Navodna otkrića[uredi - уреди]

U vreme njegove smrti 4. avgusta 1999, Vajat je tvrdio da je pronašao:[2]

Nojeva barka[uredi - уреди]

Tvrdnja o otkriću Nojeve barke je bila prva u nizu koje je Vajat napravio. Ne uzimajući u obzir problem kako je brod mogao da se nađe na visini od oko 2000 m, ova tvrdnja zanemaruje sledeće činjenice:

  • da postoji još ovakvih formacija, pa bi svaka mogla biti Nojeva barka[3]
  • ovakva brodolika formacija odgovara geološkoj formaciji koja se naziva sinklinala[4]
  • dimenzije lokaliteta, posebno širina, ne odgovaraju dimenzijama koja se navode u Knjizi postanja
  • sidro-kamenje, koje je navodno Noje koristio da stabilizuje barku, potiče od stena iz ovog kraja, a ne mogu poticati iz Mesopotamije, kako je objašnjeno u priči o Nojevoj barci.[5]

Zavetni kovčeg[uredi - уреди]

Dok je iskopavao u oblasti Baštenskog groba, Vajat je našao prostoriju, za koju tvrdi da se u njoj nalazi Zavetni kovčeg. Takođe, Vajat tvrdi da je iznad ove prostorije razapet Isust Hrist, na osnovu crne materije, koju je kasnije navodno testirao i ispostavilo se da je ljudska krv. Argument da je to Hristova krv dolazi da se u njoj nalazi polovina hromozoma koja se nalazi u telu muškarca. Normalno, mušakrci imaju 46 hromozova, od kojih 23 dolazi od majke i 23 od oca, a Isus bi, pošto je začet bez oca imao samo 23 hromozoma. Ova tvrdnja zanemaruje činjenicu da osoba kojoj nedostaje pola hromozoma ne bi mogla preživeti niti razviti se u ljudsko biće.

Prelazak Crvenog mora[uredi - уреди]

Za razliku od ostalih biblijskih literalista koji smatraju da se prelazak Izraelićana preko Crvenog mora dok ih je progonio faraon i njegova vojska, kako je opisano u Knjizi izlaska, desio preko Sueckog zaliva ili Tiranskog moreuza, Vajat tvrdio da se to desilo preko Akapskog zaliva. Ovo je zasnovao na pronalaženju plaže kod grada Nuvejba koja bio odgovarala opisu događaja, kao i o navodnom pronalasku ostataka točkova dvokolica koje su potonule u more.[6] Međutim, kod Nuvejbe dubina Akabskog zaliva je oko 750 m i prekriveno je koralnim grebenima.

Još jedan dokaz kojim Vajat dokazuje da su Izraelićani ovde prešli Crveno more je tvrđava u Nuvejbi.[7] Međutim, današnja tvrđava u Nuvejbi nije iz egipatskog perioda, već iz osmanskog perioda na mestu nekadašnje iz vremena dinastije Ajubida.[8]

Kritike[uredi - уреди]

Iako je Vajat osvojio sledbenike iz reda fundamentalističkih hrišćana koji doslovno shvataju Bibliju, njegov kredibilitet osporavaju profesionalni arheolozi i istraživači Biblije.

Arheolog Džo Zajas iz Izraelske komisije za antikvitete je izjavio da „Ron Vajat nije arheolog niti je ikada vršio zakonski dozvoljena iskopavalja u Izraelu ili Jerusalimu. Da bi neko mogao da iskopava, mora imati najmanje zvanje diplomiranog arheologa, što on nema, uprkos njegovim suprotnim tvrdnjama... [Njegove tvrdnje] padaju u kategoriju smeća koje se može naći u tabloidima kao što su Nešenal inkvajer, San, itd...“[9]

Ni evangelisti nisu bili ništa manje kritičniji: -{Answers in Genesis}- je nazvao Vajatove tvrdnje lažnim, [10] a jedan adventistički profesor arheologije je tvrdnje o Nojevoj barci i sidro-kamenju ovako opisao: „iako je lokalitet Durupinar otprilike iste dužine za Nojevu barku, [on je]... preširok za Nojevu barku. Vajat je tvrdio da se „brodski oblik“ ove formacije može objasniti samo tako što to jeste Nojeva barka, ali i Šej i Moris su ponudili druga prihvatljiva objašnjenja. Isto tako, Vajat je tvrdio da je uspravne stene koje je pronašao bila sidra, dok je Terijan znao za slične stene izvan lokaliteta Durupinar koja su bila paganske stene kasnije preobrađen od hrišćana za hrišćanske potrebe.“[11]

Povezano[uredi - уреди]

Izvori[uredi - уреди]