Prozimetar

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Prozimetar je naziv za književni postupak kombiniranja proze (latinski: prosa) i stiha (metrum),[1] odnosno za delo u kojem se smenjuju stih i proza.[2]

Književna dela u kojima se smenjuje proza i poezija prvi je, kako se veruje, u grčkoj književnosti pisao Menip iz Gadare, a taj je postupak potom u rimskoj književnosti preuzeo Marko Terencije Varon za pisanje svojih Menipskih satira. Satiričnu mešavinu proze i stiha primenjuju zatim Seneka u svojoj Apokolocintozi i Petronije u Satirikonu.[3] U razdoblju pozne antike ovaj književni postupak dobija na popularnosti, ali gubi satirički i dobija alegorijsko-filozofski sadržaj,[2] pri čemu su stihovi, kao i ranije, morali biti polimetrijski, tj. u različitim metrima.[4] Naročito su dela Marcijana Kapele i Boetija, koja su u srednjovekovnoj zapadnoj Evropi bila među najčitanijim latinskim delima, mnogo doprinela popularizaciji prozimetra u zapadnoj književnosti,[3][5] pa ga primenjuju, na primer, Bernard Silvester[6] i Alan iz Lila.[7]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Budimir, Milan; Flašar, Miron (1991). Pregled rimske književnosti. Beograd: Naučna knjiga. 
  • Curtius, Ernst Robert (1996), Evropska književnost i latinski srednji vek [Europäische Literatur und lateinisches Mittelalter], Beograd: Srpska književna zadruga 
  • Slapšak, Svetlana (1991), "Prozimetar", Živković, Dragiša, Rečnik književnih termina (2. izd.), Beograd: Nolit