Marijinsko evanđelje

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Marijino jevanđelje

Marijinsko ili Marijino jevanđelje predstavlja najstariji sačuvani spomenik pisan staroslovenskim jezikom u kome se javljaju crte srpskog narodnog jezika pod čijim uticajem će se kasnije razviti i srpska redakcija staroslovenskog jezika. Pisano je glagoljicom na 174 listova[1], a na osnovu jezičkih crta, smatra se da je nastalo najkasnije početkom XI veka na štokavskom području[1]. Pronađen je sredinom XIX veka u svetogorskom manastiru svete Marije, po kome je i dobio ime, a danas se nalazi u Ruskoj nacionalnoj biblioteci u Sankt Peterburgu, zajedno sa Zografskim jevanđeljem, takođe pisanim glagoljicom.

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 Aleksandar Milanović, „Kratka istorija srpskog književnog jezika“, Beograd. {{{1}}}. ISBN {{{2}}}. pp.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]