Listopadna biljka

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Listopadna biljka, bjelogorica (ijek.) ili belogorica (ek.), svaka vrsta biljke koja gubi svoje listove pred nastupajući nepovoljni period, bez obzira da li se radi o zimi ili sušnom periodu, što zavisi od podneblja koje ta vrsta nastanjuje.

Mehanizam odbacivanja lišća[uredi - уреди | uredi izvor]

Listovi ovih biljaka menjaju boju iz zelene u najčešće žutu, crvenkastu ili mrku, što se dešava zbog povlačenja pigmenta hlorofila iz listova. U samoj lisnoj osnovi stvara se tkivo za odvajanje koje sprečava dalji dotok vode i korisnih supstanci u list, pa se on suši i otpada. Na tom mestu na stablu ostaje lisni ožiljak.[1]

Značaj[uredi - уреди | uredi izvor]

Zbacivanje lišća je višestruko značajno za biljke, jer one tada ne vrše proces transpiracije i na taj način ne gube vodu koju bi inače teško usvajale zbog fizičke ili fiziološke suše. Isto tako, tokom zime, lišće bi se smrzlo, a i grane sa lišćem bi trpjele veći pritisak snega. Postoji i pretpostavka da se na taj način biljke oslobađaju i štetnih produkata metabolizma koji su se nakupili u listu.[1][2]

Primjeri[uredi - уреди | uredi izvor]

Listopadne biljke su npr. divlji kesten, breza, hrast, bukva, lipa, topola, platana i mnoge druge.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 Tatić, B.& Petković, B. 1991. Morfologija biljaka. Naučna knjiga. Beograd.
  2. Dipre, B. & Voral, M. 2007. Oksford školska enciklopedija. Knjiga-komerc: Beograd. ISBN 978-86-7712-197-6