Koncil u Clermontu

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Papa Urban II na Koncilu u Clermontu, anakronistički prikazan u kasnogotičkom okružju; iluniniran rukopis Livre des Passages d'Outre-mer, cca. 1490 (Bibliothèque National)


Koncil u Clermontu (francuski: Concile de Clermont) je bio veliki sinod Katoličke crkve održan u francuskom gradu Clermont-Ferrand pod vodstvom pape Urbana II od 19. do 28. novembra 1095. Do njega je došlo nedugo nakon Koncila u Piacenzi na kome je Urban II primio poziv od bizantskog cara Aleksija I Komnena za pomoć u borbi protiv muslimanskih Turaka Seldžuka. Urban je to iskoristio kao povod da na Koncilu službeno pozove evropske kršćane na veliki pohod u svrhu oslobađanja Svete Zemlje od muslimana, odnosno prvi od križarskih ratova. Na saboru su kao njegove vođe imenovani grof Raymond IV od Toulousea i biskup Adhemar od Le Puya.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]