Huis clos

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Huis clos

fotografija sa premijere
Opće informacije
Autor Jean-Paul Sartre
Žanr drama
Jezik francuski
Informacije o premijeri
Premijera 27. maj 1944.
Théâtre du Vieux-Colombier, Pariz
Lica
Joseph Garcin
Inès Serrano
Estelle Rigault
Adaptacije

Huis clos (sh. Iza zatvorenih vrata [1]), također poznat i pod engleskim naslovom No Exit (sh. Bez izlaza) je drama francuskog književnika Jean-Paul Sartrea praizvedena u Parizu 1944. godine, danas poznata kao njegovo najpopularnije djelo, odnosno jedan od najuticajnijih dramskih tekstova 20. vijeka.

Protagonisti su muškarac po imenu Joseph Serrano i dvije žene - Inès Serrano i Estelle Rigault - koji se nalaze u tajanstvenoj sobi iz koje se, čini se, nema nikakvog izlaza. Radnja prikazuje kako se ispostavlja da su sve troje mrtvi, odnosno duše koje su zbog svojih grijehova osuđeni na Pakao, a da to predstavlja upravo soba u kojoj će jedni druge vlastitim prisutsvom vječno mučiti.

Huis clos, koja je poslužila kao podloga za znameniti Sartreov citat "Pakao, to su drugi", je kasnije bila predmetom brojnih filmskih i televizijskih adaptacija.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Izraz huis clos u francuskom originalno označava pravni termin, odnosno privatnu komunikaciju ili sudski postupak bez javnosti.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]