Hugh Lloyd-Jones

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Hugh Lloyd-Jones
Rođenje 22. septembar 1922. (1922-09-22)
Saint Peter Port, Guernsey
Smrt 5. oktobar 2009. (dob: 87)
Wellesley, Massachusetts
Polje Klasična filologija
Institucija Univerzitet u Oxfordu
Alma mater Univerzitet u Oxfordu

Sir Peter Hugh Jefferd Lloyd-Jones, član Britanske akademije nauka (21. septembar 1922 – 5. oktobar 2009[1]) bio je britanski klasični filolog i kraljevski profesor grčkog na Univerzitetu u Oxfordu.

Lloyd-Jones je pohađao Westminstersku školu, gde je razvio interes za historiju novog veka pre no što se, pod uticajem svog profesora i razrednog starešine, J. T. Christia, prebacio na klasične nauke.[2] Diplomske i postdiplomske studije završio je na koledžu Christ Church na Univerzitetu u Oxfordu. Studije mu je prekinuo drugi svetski rat, tokom koga je naučio japanski jezik i služio u britanskoj vojnoobaveštajnoj službi u Indiji, pri čemu je odbio ponudu da služi u Bletchley Parku kako bi otišao u Burmu. Na kraju rata imao je čin kapetana.[2]

Lloyd-Jones je diplomirao klasičnu filologiju, filozofiju i antičku historiju 1948. i osvojio nekoliko univerzitetskih nagrada. Jedno je vreme bio na Jesus College u Cambidgeu i tamo je upoznao svoju prvu suprugu, Frances Hedley, koja je studirala klasičnu filologiju na Newnham College i s kojom se oženio 1953. Imali su dva sina i jednu kćerku, a razveli su se 1981. Lloyd-Jones se 1951. vratio na Oxford, gde je predavao na koledžu Corpus Christi.[2]

Lloyd-Jones bio je mentor mnogim istaknutim studentima doktorskih studija, uključujući Martina Litchfielda Westa. Godine 1961. godine postavljen je za kraljevskog profesora grčkog na Univerzitetu u Oxfordu.[1]

Priredio je izdanja Menandrovog Namćora (1960) i Sofoklovih drama (1990, zajedno s Nigelom Wilsonom) za ediciju Oksfordskih klasičnih tekstova, kao i izdanja i prevode Eshilovih fragmenata (1960) i Sofoklovih tragedija (2000) za Loebovu klasičnu biblioteku.[1]

Lloyd-Jones je 1966. izabran za člana Britanske akademije.[3] Bio je i član pet inostranih akademija te dobio počasne doktorate s univerziteta u Chicagu, Tel Avivu, Göttingenu i Solunu. Prilikom penzionisanja 1989. kraljica Elizabeta II dodelila mu je titulu viteza.[2]

Godine 1982. sklopio je brak s Mary R. Lefkowitz, umirovljenom profesorkom klasičnih nauka na koledžu Wellesley u Massachusettsu. Poslednjih deset godina života proveo je s njom u njihovom zajedničkom domu u Wellesleyu.

Važnije publikacije[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Lloyd-Jones, Hugh, Blood for the Ghosts: Classical Influences in the Nineteenth and Twentieth Centuries (Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1983)
  • ________ Classical Survivals: The Classics in the Modern World (London: Duckworth, 1982)
  • ________ Greek Comedy, Hellenistic Literature, Greek Religion, and Miscellanea: The Academic Papers of Sir Hugh Lloyd-Jones (Oxford: Oxford University Press, Clarendon Press, 1990)
  • ________ Greek Epic, Lyric, and Tragedy: The Academic Papers of Sir Hugh Lloyd Jones (Oxford: Oxford University Press, Clarendon Press, 1990)
  • ________ Greek in a Cold Climate (London: Duckworth, 1991)
  • ________ The Justice of Zeus (2nd ed. Sather Classical Lectures, no. 42. Berkeley: University of California Press, 1983)
  • ________ Mythical Beasts (London: Duckworth, 1980)
  • ________ Myths of the Zodiac (New York: St. Martin's, 1978)
  • Lloyd-Jones, Hugh, ed., Females of the Species: Semonides on Women (Park Ridge, NJ: Noyes, 1975)
  • Lloyd-Jones, Hugh, and Nigel Guy Wilson, Sophoclea: Studies on the Text of Sophocles (Oxford: Oxford University Press, Clarendon Press, 1990)
  • ________ Sophocles: Second Thoughts (Hypomnemata, no. 100. Götttingen : Vandenhoeck und Ruprecht, 1997)
  • Lloyd-Jones, Hugh, and Nigel Guy Wilson, eds., Sophoclis Fabulae, Scriptorum classicorum bibliotheca Oxoniensis (Oxford Classical Texts) (New York: Oxford University Press, 1990)

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 Obituary, Daily Telegraph, 5. oktobar 2009
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Nekrolog u Timesu, 9. oktobar 2009.
  3. Popis članova Britanske akademije.