Et mourir de plaisir

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Et mourir de plaisir

francuski poster
Režija Roger Vadim
Producent Raymond Eger
Scenario Claude Brulé
Claude Martin (writer)
Roger Vailland
Predložak Carmilla autor:
Sheridan Le Fanu
Uloge Mel Ferrer
Elsa Martinelli
Annette Stroyberg
René-Jean Chauffard
Muzika Jean Prodromidès
Fotografija Claude Renoir
Montaža Maurizio Lucidi
Victoria Mercanton
Studio Documento Film
Films EGE
Datum(i) premijere
14. septembar 1960 (1960-09-14) (Francuska)
Trajanje 87 min.
Zemlja  Francuska
 Italija
Jezik francuski
Bruto prihod 1,205,106 prodanih kino-ulaznica (Francuska)[1]

Et mourir de plaisir (sh. Umrijeti od užitka) je italijansko-francuski horor film snimljen 1960. godine u režiji Rogera Vadima. Predstavlja adaptaciju pripovjetke Carmilla irskog pisca Sheridana Le Fanua, sa time da je vrijeme radnje premješteno u suvremeno doba. Protagonistica, čiji lik tumači tadašnja Vadimova supruga Anette Stroyberg, je Carmilla, uzvanica na maskenbalu kojim se proslavlja skoro vjenčanje njene najbolje prijateljice Georgie (čiji lik tumači Elsa Martinelli) za aristokrata i vlasnika zamka Leopolda De Karnsteina (čiji lik tumači Mel Ferrer). Radnja prikazuje kako Carmilla zaluta u podrum i preuzme identitet jedne od Leopoldovih pretkinja za koju se govorilo da je bila vampirica, a nakon ćega se u okolici zaredaju ubistva. Et mourir de plaisir je u svojoj originalnoj verziji imao scenu u kojoj lik ljekara gledateljima daje da sami zaključe je li Carmilla uistinu vampirica ili tek duševno bolesna žena. Kritičarima je, pak, daleko više u oči ušla izuzetno kvalitetna fotografija Claudea Renoira (koja koristi crno-bijeli film u scenama snoviđenja, kao i muzička podloga Jeana Prodromidèsa. Još je više pažnje izazvalo i to što je Vadim naglašavao lezbijske konotacije naslovnog lika; iako je to bilo daleko manje izraženo nego u kasnijoj i daleko poznatijoj ekranizaciji The Vampire Lovers iz 1970. godine, za distribuciju u SAD je isječeno oko 10 minuta filma kako bi ga se uskladilo sa tadašnjim strogim cenzorskim Kodeksom. Ferrer je, pak, u svojoj ulozi zamijenio svog prijatelja Christophera Leeja, koji će pak 1964. godine nastupiti u La cripta e l'incubo, još jednoj ekranizaciji Le Fanuovog djela.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]