Deportacija Korejaca u Sovjetskom Savezu

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Primorski kraj sa kojeg su deportirani sovjetski Korejci 1937. godine

Deportacija Korejaca u Sovjetskom Savezu (korejski: 고려인의 강제 이주) odigrala se augusta 1937. kada je 171.781 Korejaca[1][2] prisilno premješteno sa Primorskog kraja na sovjetskom dalekom istoku u 3 000 kilometara udaljene stepe Kazahstanske SSR. Korejska imigracija u Primorski kraj započela je krajem 19. stoljeća te nastavila tokom rusko-japanskoga rata, samo da bi se još povećala tokom japanske okupacije Koreje. Korejci su u tom pograničnom području izgradili 150 sela, 380 škola te štampali sedam novina na korejskom jeziku.[2] Japanski ekspanzionizam po Aziji u 1930-ima eskalirao je zabrinutost sovjetskih komunista koji su sumnjali u lojalnost Korejaca i smatrali da se isti mogu vrbovati u japanske špijune protiv SSSR-a. Naredbu o uklanjanju svih Korejaca uz granicu radi "državne sigurnosti" izdao je Josif Visarionovič Džugašvili Staljin.[2]

Do oktobra 1937. godine je ukupno 36.442 korejskih obitelji deportirano u centralnu Aziju. Njihovo putovanje vlakovima trajalo je mjesec dana.[2] Novembra 1937. sovjetski vojnici su pronašli još dodatnih 700 Korejaca koji su se uspjeli sakriti te ih također preseliti.[3] Ukupno je upotrijebljeno 124 vlakova kako bi se preselio ovoliki broj ljudi.[1] Dolaskom u kazaške stepe, pretpjeli su ogromne gubitke zbog pothranjenosti, bolesti i drugih razloga. Nema potpunih podataka o smrtnosti uzrokovane ovim prisilnom premještanjem, iako J. Otto Pohl smatra da je oko 40 000 Korejaca poginulo od ovih posljedica, odnosno gotovo 22% njihove skupine.[4] Vladimir Tikhonov je ovu deportaciju nazvao "činom etnički diskriminirajućeg državnog nasilja bez presedana do tada u sovjetskoj povijesti".[5] Neki povjesničari smatraju da je ova deportacija poslužila kao šablona za kasnije staljinističke masovne deportacije naroda.[2]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 Polian 2004, str. 99, 100.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Wong 2015, str. 67, 68.
  3. Bugai 1996, str. 31.
  4. Pohl 1999, str. 14.
  5. Tikhonov 2015, str. 23.

Monografije[uredi - уреди | uredi izvor]