Argot

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Argo ili argot je specifična forma diferenciranja jezika, odnosno govora društvenih grupa.

Definicija[uredi - уреди | uredi izvor]

Argo predstavlja specijalan govor, stvoren i korišćen od strane izvesnih društvenih grupa, sa ciljem da se iz procesa komunikacije isključe druge društvene grupe, pri čemu je uzajamni položaj tih društvenih grupa obično suprotan (jedne su obično društveno nadređene, a druge društveno podređene).

Sama reč «argo» koja potiče još iz 17. veka, u početku je označavala grupu golja, lupeža i prosjaka, ali se termin kasnije razvijao u drugom pravcu, tako da je sve više primenjivan samo na jezik koji su negovale ove društvene grupe. Govorilo se najpre o žargonu argoa, a zatim samo i prosto o argou.

Dobri poznavaoci jezika i govora tvrde da se argo javlja kao pojava u društvu već krajem 12. veka i početkom 13. veka. Ti su autori dokazivali njegov kriptološki (tajni, skriveni, podzemni) karakter, koji se manje ili više uspešno služi neka prestupnička (devijantna ili kriminalna) grupa, da bi skrenula pažnju sa svojih obmana, prevara, prekršaja i drugih neprihvatljivih postupaka.

Postoje tri glavne etape u razvoju pojma i termina – pojave:

  • prva etapa, kada se u argou vidi prvenstveno tajni jezik devijantnih grupa,
  • etapa u kojoj se zapaža nastanak posebne frazeologije,
  • etapa kada društvene oznake odnosno karakteristike postaju vodeća i najizrazitija odlika argoa.

Danas, je međutim, uobičajeno da se govori o više vrsta argoa: o argou kasarne, tipografskom argou, pozorišnom, tehničkom, sportskom i o argou različitih drugih zanata i profesija.