Abd ar-Rahman IV

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Abd ar-Rahman ben Muhammad (arapski: عبد الرحمن بن محمد‎), također poznat i kao Abd ar-Rahman IV Mortada (? - Guadix, 1018) bio je sedmi po redu kalif Kordobe, koji je pripadao omejadskoj dinatsiji i nakratko vladao godine 1018.

Bio je sin Muhameda, sina Abd al-Malika, koji je bio jedan od sinova kalifa Abd al-Rahmana III. Nakon što je u doba Hišama II počela borba za vlast, u njoj ispočetka nije htio sudjelovati, te se sa dvora u Kordobi povukao u Valenciju. Kalifom je odlučio postati tek kada je 1016. prijestolje preuzeo uzurpator Ali ben Hamud al-Nasir iz hamudidske dinastije, koji je relativno brzo protiv sebe okrenuo građane Kordobe. Abd ar-Rahman je uspio osvojiti Jaen kada je u proljeće 1018. dobio vijesti o Alijevoj smrti. Bojeći se da bi prijestolje mogao preuzeti Alijev brat, guverner Sevilje, Al-Qasim al-Mamun, građani Kordobe su ga 29. aprila 1018. proglasili kalifom. Kada je okupio vojsku s namjerom da porazi i likvidira al-Qasima, brzo se ispostavilo da njegove sposobnosti i način vladanja nisu po volji njegovim podanicima i pristašama. Samo nekoliko mjeseci kasnije, prilikom pokušaja da zauzme grad Guadix, omejadska vojska je prešla na al-Qasimovu stranu. Abd ar-Rahman je zarobljen i odrubljena mu je glava. Al-Qasim je nakon toga postao kalif.

Abd ar-Rahmanov istoimeni rođak je samo nekoliko godina kasnije postao kalif Abd ar-Rahman V i doživio gotovo identičnu sudbinu.

Abd ar-Rahman IV
bočni ogranak od Banu Quraish
Umro/la: 1018
Prethodi:
Suleiman II
omejadski vođa Slijedi:
Abd Ar-Rahman V
kalif Kordobe
1018
Slijedi:
Ali