Nagrada Miloš N. Đurić

Nagrada „Miloš N. Đurić”

Godišnja nagrada za najbolji prevod na srpski jezik poezije, proze i humanistike, osnovana 1968. u čast jednog od osnivača Udruženja književnih prevodilaca Srbije, klasičara i humanista, profesora Miloša N. Đurića. Dosadašnji dobitnici su najugledniji poslenici u struci. Žiri sačinjen od pet članova uručuje nagradu na svečanosti 7. decembra svake godine.

Dosadašnji dobitnici =

• 1968: Branimir Živojinović – R. M. Rilke, Pesme (nemački)
• 1969: Dragoslav Andrić – Ogden Neš Štihovi (engleski)
• 1970: Ljiljana Crepajac – Tacit, Anali (latinski)
• 1971: Velimir Živojinović Massuka – Johan Fridrih Šiler, Razbojnici (nemački); Kolja Mićević – Stefan Malarme, Pesme (francuski)
• 1972: Mira Lalić – Aleksandar Solženjicin, Pripovetke (ruski); Milovan Danojlić – Josif Brodski, Stanica u pustinji (ruski)
• 1973: Albin Vilhar – Diogen Laertije, Životi i mišljenja istaknutih filozofa (latinski); Nikola Bertolino – Viktor Igo, Crna sunca (francuski)
• 1974: Ivan Pudić – Pesma o Nibelunzima (nemački); Ranka Kuić, Antologija engleske romantičarske poezije (engleski)
• 1975: Ivanka Pavlović – Margerit Jursenar, Crna mena (francuski); Eros Sekvi – Vasko Popa, Pesme (na talijanski)
• 1976: Dušan Milačić – Stendal, Zapisi jednog putnika (francuski); Stevan Raičković – Slovenske rime (izbor i prepev; slovenački)