Mezopotamija (rimska provincija)

Izvor: Wikipedia
Dijeceza Istok

Mezopotamija (Mesopotamia) je bio naziv za dvije provincije Rimskog Carstva u dva različita perioda.

Prvi put je osnovana godine 116. za vrijeme Trajanovog pohoda na Partsko Carstvo, za vrijeme koga su rimske snage zauzele cijelu Mezopotamiju i svrgnule partskog kralja Hosroja I, postavivši Partamaspata za klijentskog vladara. U tom je trenutku Rimsko Carstvo doseglo svoj maksimalni teritorijalni opseg, odnosno krajnje istočne granice. Međutim, već godinu dana nakon Trajanove smrti (118) je njegov nasljednik Hadrijan zaključio da se držanje teritorija tako udaljenih od Rima ne isplati, te je provinciju predao natrag Hosroju.

Drugi put je osnovana godine 198. nakon uspješnog pohoda cara Septimija Severa na partskog kralja Vologasa V. Za razliku od Trajanove je imala mnogo manju teritoriju, ograničenu na krajnji sjeverozapad Mezopotamije. Oko nje su se sljedećih vijekova stalno vodile borbe između Rimskog Carstva i sasanidske Perzije. Krajem 3. vijeka ju je Dioklecijan smjestio u dijecezu Istok. Pod rimskom, odnosno bizanstkom vlašću je ostala sve do arapskih osvajanja u 7. vijeku.