Ibn Taymiyyah
 |
Ovom članku ili jednom njegovom delu je potrebno sređivanje da bi se dobio kvalitetniji članak. Sređivanje podrazumeva dodavanje interviki-veza, kategorizaciju, unutrašnje povezivanje, razlamanje teksta i slična uređivanja, kako bi se dobio karakter pravog Vikipedijinog članka. Pogledajte kako se menja strana za pomoć, ili stranu za razgovor. Uklonite ovaj template kada završite. |
 |
|
Taqi ad-Din Ahmad ibn Taymiyyah (January 22, 1263–1328 CE), puno ime: Taqī ad-Dīn Abu 'l-ʿAbbās Aḥmad ibn ʿAbd al-Ḥalīm ibn ʿAbd as-Salām Ibn Taymiya al-Ḥarrānī je bio Islamski ucenjak, teolog i ligocar rodjen u Harranu u Turskoj blizu Sirijske granice. Zivio je u problematicno vrijeme Mongolske invazije. On je bio Hanbelijskog mezheba i trazio je vracanje Islama ranijoj interpretaciji Kur'ana i Sunneta. On, kao i Ahmed ibn Habel je nazvan Sejhul Islamom u Hanbelijskoj skoli sa titulom vrhovnog autoriteta Islamske znanosti.
Biografija
Ibn tejmije je rodjen 1263 godine u Harranu iz poznate familije teologa i umro je u Damasku i sahranjen je van muslimanskog groblja. Njegov djed, Abu al-Barkat Majd ad-deen ibn Taymiyyah al-Hanbali (d. 1255) je bio poznati ucitelj Hanbelijskog fikha. Takdojer ucenjacka iskustav Ibn Tejmijinog oca Shihab al-deen 'Abd al-Haleem ibn Taymiyyah (d. 1284) su bile poznate. Zbog Mongolske invaazije Ibn Tejmijina familija se seli u Damask koji je pod vladavinom Egipatskih Mameluka. Njegovo otac je predavao sa minbera Ummjadske Dzamije i Ibn Tejmija je slijedio oceve stope studirajuci sa ucenjacima tog vremena. Neki su tvrdili da je on Kurdskog porijekla ali za takve tvrdnje nisu inmali dokaza. Ibn Tejmije je upoznao sebe sa sekularnim i religijskim naukama njegovog vremena. On je predavao p[aznju Arapskoj literaturi i leksikografiji studirajuci matematiku i kaligrafiju.
Pored religijskih nauka studirao je jurisprudenciju od njegovog oca i postao je pravim predstavnikom Hanbelijske skole i misljenja. Mada je on ostao vjeran toj skoli, cijom je doktrinom ovladao, on se takodje upoznaje sa otslaim znanjem Islamskih disciplina Kur'ana i Hadisa. On takodjer studira teologiju (kelam), filozofiju i Sufizam. On je bio poznat po njegovom pobijanju mnogih mislenja Sufija, Siija i krscana. Njegovo student Ibn Kajim el Dzevzije je napisao poznatu poemu "O kristovi obozavaoci" gdje je ispitana dogma trojstva izlozena od mnogih Krscanskih sekti.
Njegov problem sa vladom je pocela kad je on optisao sa delegacijom Uleme da razgovara sa Ghazan Khanom da zaustavi njegove napada na muslimane. Izvjesteno je da se Ulema nije usudila nista reci Ghazan Khanu osim Ibn Tejmije.
Ibn Tejmije je bio hapsen nekoliko puta zbog konflikta sa Idzmom odnosno pravnicima i teolozima tog vremena. On je proveo njegovih zadnjih petnaest godina u Damasku. Najpoznatiji njegov studenti i Ibn Kajim su bili na udaru obnovljenih progona. Od avgusta 1320 do 1321 Ibn Tejmija je bio zatvoren po naredbi iz Kaira u citadeli u Damasku zbog podrzavanja doktrine smanjenja lakoce kojom bi jedan muslimana mogao raastaviti svoju zenu.
