Brindisi

Izvor: Wikipedia
Brindisi
Comune di Brindisi
Rimski stup graničnik Via Apije
Rimski stup graničnik Via Apije
Koordinate: 40°38′N 17°56′E / 40.633, 17.933
Država  Italija
regija Apulija
provincija Brindisi (BR)
frazioni Tuturano
Vlast
 - gradonačelnik Cosimo Consales
Površina
 - Ukupna 328 km²
Visina 15
Stanovništvo (2012.)
 - Grad 88 611 [1]
Vremenska zona UTC+1 (UTC+2)
Poštanski broj 72100
Pozivni broj 0831
Karta
Brindisi na karti Italija
Brindisi
Brindisi
Brindisi na karti Italije

Brindisi (grčki: Brentèsion ili Vrindhision, latinski: Brundisium) je glavni grad talijanske provincije Brindisi u regiji Apulija od 88 611 stanovnika. [1]

Brindisi je još od srednjeg vijeka sjedište istoimene dijeceze.

Geografske karakteristike[uredi - уреди]

Grad leži na obali Jadranskog mora, 110 km jugoistočno od Barija.

Brindisi se nalazi na krajnjem jugoistoku Apeninskog poluotoka, točnije na malom poluotoku između Jadranskog mora i Jonskog mora. Nalazi se u blizini Otrantskih vrata, te je najbliži Albaniji i Grčkoj od svih većih talijanskih gradova. Zbog toga Brindisi ima vrlo povoljno prometno značenje. Iz grada polaze trajektne veze prema Grčkoj. To je najvažnija prometna veza Grčke s Italijom i zapadnom Evropom.

Katedrala

Reljef je nizinski (Salentinska nizina). U središtu grada postoji zaljev u kojem je smještena luka. Grad je poznat po vinogradarstvu i proizvodnji vina. Veći gradovi u okolici su Bari (također značajna luka), Lecce i Taranto.

Historija[uredi - уреди]

Po legendi osnivač grada je grčki mitološki junak Diomed. Postoje teorije da je prije dolaska Rimljana je na tom mjestu postojalo ilirsko naselje. Rimljani su osvojili prostor grada 267. pne. i razvili grad Brundisium koji je postao jedan od glavnih rimskih pomorskih i trgovačkih centara i glavna veza Rima s Grčkom. Od Rima do Brundisiuma je vodila jedna od najvažnijih rimskih cesta Via Appia. Stanovnici grada su imali rimsko građansko pravo. Smatra se da je Brundisium imao oko 100 000 stanovnika. U njemu je umro rimski pjesnik Vergilije. U Brindisiju je 40. pne. sklopljen mir između Antonija i Oktavijana.

Nakon pada Rimskog Carstva su grad osvojili Ostrogoti. U 6. vijeku ga je obnovio Bizant, a 675. god. ponovo razorili Langobardi. Od 836.-868. godine su Saraceni osnovali naselje u blizini grada. Kasnije su grad vratili Bizantinci, a 1071. su ga osvojili Normani i postao je dio Napuljskog kraljevstva. Grad je bio dio Napuljskog kraljevstva do Ujedinjenja Italije krajem 19. vijeka, iako je jedno vrijeme njim upravljala Venecija, Španjolska i Austrija.

Teško je razoren u potresu 1456. godine. Nakon otvaranja Sueskog kanala (1869.) postaje polazištem za promet s Indijom i Dalekim istokom. U I. svjetskom ratu postaje i vojna ratna baza, te je svoj vojni značaj zadržao do danas.

Znamenitosti[uredi - уреди]

Najvažnija je tvrđava (Castello Svevo ili Castello Grande) koju je sagradio njemački car Fridrik II. Postoji i tvrđava Forte a Mare koja se nalazi na malom poluotoku na ulazu u luku. Postoje rimski stupovi koji su simbol grada. Označavali su početak ceste Via Appia koja je vodila do Rima. U gradu postoje mnoge crkve.

Gradovi prijatelji[uredi - уреди]

Izvori[uredi - уреди]

  1. 1.0 1.1 "ITALY: Puglia" (engleski). Citypopulationde. http://www.citypopulation.de/Italy-Puglia.html. pristupljeno 04. 07. 2013. 

Vanjske veze[uredi - уреди]