Transdermalni flaster

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Transdermalni flaster sa dozom nikoderma od 21 mg

Transdermalni flaster je je flaster koji sadrži lek. On se stavlja na kožu da bi se isporučila specifična doza leka kroz kožu do krvotoka. Često se transdermalni flaster koristi za promovisanje lečenja povređenog dela tela. Prednost transdermalne isporuke leka u odnosu na druge tipove poput oralne, topičke, intravenozne, intramuskularne, etc. je da flaster omogućava kontrolisano oslobađanje leka u telo, kroz bilo poroznu membranu koja pokriva rezervoar leka ili putem topljenja telesnom toplotom sloja leka smeštenog u adhezivni materijal. Glavni nedostatak transdermalne isporuke je nepropustivost kože. Znatan broj lekova je dostupan u obliku transdermalnih flastera, npr, lekovi protiv najtežih bolova.

Prvi komercijalno dostupani flasteri su odobreni od strane FDA decembra 1979. Ti flasteri su sadržali doze skopolamina za lečenje bolesti kretanja.[1][2]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

LItaratura[uredi - уреди | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]