The Temptress

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
The Temptress

Greta Garbo, Armand Kaliz i Antonio Moreno na promotivnoj fotografiji 1926.
Režija Fred Niblo
Producent Irving Thalberg
Scenario Dorothy Farnum
Predložak La Tierra de Todos autor:
Vicente Blasco Ibáñez
Uloge Greta Garbo
Antonio Moreno
Lionel Barrymore
Muzika Michael Picton
Fotografija William H. Daniels
Tony Gaudio
Montaža Lloyd Nosler
Distribucija Metro-Goldwyn-Mayer
Datum(i) premijere
10. oktobar 1926 (1926-10-10)
Trajanje 117 min.
Zemlja  SAD
Jezik nijemi film
engleski međutitlovi
Budžet 669,000 $ (proc.)

The Temptress (sh. Zavodnica) je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. u režiji Freda Nibloa. Predstavlja adaptaciju romana La Tierra de Todos španskog književnika Vicentea Blascoa Ibáñeza, a po žanru predstavlja kombinaciju melodrame i pustolovnog filma. Naslovni lik, koji tumači Greta Garbo, je Elena, žena koja zavodi muškarce i dovodi ih do financijske propasti i krvoprolića. Radnja prikazuje kako se argentinski inženjer, čiji lik tumači Antonio Moreno, zaljubi u nju tokom maskenbala u Parizu, a nakon čega u pitanje dolazi projekt brane u njegovoj domovini. Snimanje filma je pratio niz problema; režija je ispočetka bila povjerena švedskom sineastu Mauritzu Stilleru koji je bio mentor Grete Garbo i doveo je u Hollywood. Međutim, njegovo slabo poznavanje engleskog ali i stalni sukobi sa filmskom ekipom su doveli do otezanja snimanja i drastičnog prekoračenja budžeta; producent Irving Thalberg mu je, usprkos negodovanja Grete Garbo, dao otkaz i zamijenio ga Nibloom kao provjerenim domaćim kadrom. Tokom snimanja se teško razbolila i preminula sestra Grete Garbo, ali joj producenti nisu dozvolili da se vrati natrag u Švedsku. Zbog toga je The Temptress za Gretu Garbo, prema kasnijim svjedočanstvima, bilo najtraumatičnije iskustvo tokom filmske karijere. Film je na kraju imao dobru gledanost, ali je jedva pokrio troškove. Louis B. Mayer je, pak, bio nezadovoljan deprimirajućom završnom scenom filma, da je naredio da se dosnimi alternativa sa hepi endom; kino-dvoranama su isporučivane dvije različite verzije s opcijom prikazivanja u skladu s procjenom o ukusu publike.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]