Siniša Ocokoljić

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Siniša Ocokoljić Pazarac, u nekim izvorima navođen i kao Simeon Ocokoljić (? - 1954) je bio jugoslovenski kraljevski, a kasnije i četnički oficir, najpoznatiji kao komandant Mlavskog korpusa JVUO i saradnik ustaša od 1944. Pregovara intezivno sa Maksom Luburićem o zajedničkom delovanju sa ustašama protiv nove Jugoslavije. Po činu je bio potpukovnik.

Drugi svetski rat[uredi - уреди | uredi izvor]

28. decembra 1943. godine potpukovnik Siniša Ocokoljić izveštava Dražu Mihailovića o istrebljenjima partizanskih jataka i simpatizera:

Wikiquote „Nastavljamo bezpoštedno gonjenje ostataka ovih bednika, koji se rastureni kriju čak i po nužnicima. Istrebljenje ne samo jataka već i simpatizera komunističkih, u toku je.[1]
(Depeša Siniše Ocokoljića Draži Mihailoviću od 28. decembra 1943.)

9. januara major Siniša Ocokoljić, komandant Mlavskog korpusa, javlja Draži da su Nemci ponudili pomoć njihovim ranjenicima, ali četnici je ne žele:

Wikiquote „Juče je jedan motorizovani nemački odred naišao u selo Mailovac, u Stigu, gde su bili na lečenju naši teži ranjenici. Major Virt je ponudio lekarsku pomoć u bolnici. Naš teško ranjeni vitez Obilića medalje narednik Petrović, odgovorio je, da će radije umreti svi ranjenici, no da dočekaju da im Nemci pruže pomoć. Nemci su otišli zaprepašćeni ovakvom odlučnošću našom.[2]
()

Posleratni period[uredi - уреди | uredi izvor]

Ocokoljić je, prema nekim podacima, "nestao" na putu za Austriju na proleće 1945. godine. Drugi izvori navode da je postao izuzetno aktivan u poratnoj srpskoj antikomunističkoj, odnosno tzv. četničkoj emigraciji. Organizovao je emigrantski punkt u Trstu, u okviru koga je delovala i radio-stanica. Prema nekim izvorima je sarađivao i sa hrvatskom političkom emigracijom.

Prema nekim izvorima, Siniša Ocokoljić Pazarac, istaknuti član četničke emigracije, likvidiran je u Beogradu 1954. godine u zatvoru Aleksandra Rankovića, pošto ga je prethodno UDBA kidnapovala u Austriji i tajno prebacila u Jugoslaviju.[3] Prema izjavi prebeglog njujorškog konzula Alekse Kapičića 1970, četnički pukovnik Ocokoljić je kidnapovan u Trstu 1958. i pogubljen[4].

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]