Ruptura bubne opne

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ruptura bubne opne
Klasifikacija i spoljašnji resursi

Traumom izazvana ruptura bubne opne
ICD-10 S09.2, T70.1, T70.2, T70.9
ICD-9 993.0, 993.1
DiseasesDB 3491
eMedicine emerg/53
MeSH D001469

Ruptura bubne opne ili probijanje bubne opne (lat. Ruptura traumatica membranae tympani) je traumatski prekid njenog kontinuiteta, koji može nastati neposrednim ili posrednim delovanjem mehaničke sile. Ovu povredu treba razlikovati od perforacija bubne opne, kod koje takođe postoji probijanje ili prekid njenog kontinuiteta, ali su promene nastale kao posledica resorbovanja (perforacije) tkiva bubne opne zapaljenjem a ne traumom.[1]

Šifra rupture bubne opne prema MKB[uredi - уреди | uredi izvor]

  • S09.2 Traumatska ruptura bubne opne - (Ruptura traumatica membranae tympani)

Etiologija[uredi - уреди | uredi izvor]

Povreda ili probijanje bubne opne može nastati direktno tokom unošenja raznih šiljatih predmeta u spoljni ušni hodnik uva, i nespretanih pokreta tim predmetom. Na primer ako neka osoba golica nekog uvlačenjem travke, ukosnice ili sličnih predmeta u uvo.

Povreda bubne opne može nastati i posredno delovanje sile koja nastaje pojačanim pritiskom vazduha u slušnom hodniku, npr. kod udarca dlanom na uvo, kod eksplozija u blizini tela, kod naglog uspona avionom na visinu, lečenja u barokomori ili kod ronjenja u većim dubinama (podvodni ribolov).[2][3] [4]

Klinička slika[uredi - уреди | uredi izvor]

Kliničkom slikom dominira:

  • bol u uvu, prvo jak, a zatim slabiji,
  • nagluvost različitog stepena,
  • zujanje u uvu
  • umerena vrtoglavica.

Dijagnoza[uredi - уреди | uredi izvor]

Ruptura bubne opne kao posledica zapaljenja srednjeg uva, a ne traume

Pri otoskopski pregledu vidi se mali trouglasti otvor u bubnoj opni, ili defekt bubne opne u vidu linearne ili nepravilne, jednostruke ili višestruke pukotine, sa raskidani i krvlju podliveni ivicama. Otvor je najčešće lokalizovan u zadnjem gornjem kvadrantu, gde su ekskurzije bubne opne najveće.

Pri težim povredama može se videti krvavljenje iz spoljnejeg ušnog kanala. Najozbiljnija komplikacija nelečene traumatske perforacije bubne opne je holestaeatom usled urastanja pločastog epitela u srednje uvo.

Za razliku od perforacija bubne opne koje su nastale kao posledica zapaljenjem i kod kojih je resorbovano tkivo opne koja se nalazila unutar otvora, kod rupture nema gubitka tkiva, već se pokidani deo opne savija u smotuljak na jednom rubu otvora. Takođe oko rupture, ako je sveža, nema zapaljenja, a bubna opna je bleda i nežna. Kroz otvor se, ako je većeg promera, vidi bleda i nežna sluzokoža srednjega uva.

Usled rupture bubne opne samo je delimicno smanjena njena sposobnost da vibrira pod dejstvom zvučnih talasa. Gubitak sluha nije nikada veći od 25 decibela, pod usloovom da je ruptura bubne opne jedina povreda koja je nastala i ako je uvo pre toga bilo zdravo.

Ako je došlo i do drugih oštećenja uva mehaničkom traumom, kao što je prekid u lancu slušnih koščica usled njihove luksacije (običo u inkusostapesnom zglobu), dijagnostički, rupturu bubne opne može pratiti i teška konduktivna nagluvost (što se može dijagnosrtički sa sigurnošću utvrdi tek tokom operacije uz pomož operativnog mikroskopa).

Ako je ruptura bubne opne samo deo teške opšte povrede tela, kao kod blast i kraš sindroma, koji nastaje dejstvom eksplozije mine ili usled zasipanja zemljom, gubitak sluha može da dostigne i najviši stepen usled povrede koštanog i membranoznog lavirinta, kao i centralnog nervnog sistema.

Ruptura bubne opne prati često i prelome kostiju baze lobanje. Ako glavna linija preloma ili jedan od njenih ogranaka ide kroz anulus timpanikus, a to se najcešće dešava kad linije preloma idu uporedo sa dugom osom piramide, ona ona preko koštanog okvira bubne opne prelazi na koštani deo slušnog hodnika. Na tom putu obično dolazi do malog pokretanja kosti na ivici preloma, pa je u tom slučaju ruptura bubne opne najbolje vidljiva na limbusu, a prema sredini se postepeno gubi. Budući da u liniji preloma ne dolazi do zarastanja koštanog tkiva, to većinom i nakon zatvaranja rupture u bubnoj opni ostaje ispod kože slušnog hodnika trag nepravilne linije preloma sve do kraja života.

Terapija[uredi - уреди | uredi izvor]

Lečenje treba započeti revizijom fragmenata bubne opne, a zatim se nastavlja njihovim fiksiranjem u pravilnom anatomskom položaj i sterilnu tamponada kanala.

Uvo se do zarastanja bubne opne ne sme ispirati. Antibiotici sprečavaju sekundarnu infekciju, pa ih treba ordinirati.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. American Academy of Pediatrics Subcommittee on Management of Acute Otitis Media. Diagnosis and management of acute otitis media. Pediatrics 2004 May; 113(5):1451-65.
  2. Iakovlev EV, Iakovlev VV. Facial baroparesis: a critical differential diagnosis for scuba diving accidents--case report. Undersea Hyperb Med. 2014 Sep-Oct. 41 (5):407-9.
  3. Glazer TA, Telian SA. Otologic Hazards Related to Scuba Diving. Sports Health. 2016 Feb 8.
  4. Lee YI, Ye BJ. Underwater and hyperbaric medicine as a branch of occupational and environmental medicine. Ann Occup Environ Med. 2013 Dec 19. 25(1):39.
Star of life.svg Molimo Vas, obratite pažnju na važno upozorenje u vezi tema o zdravlju (medicini).