Raketni motor

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Konstrukcija i princip rada raketnog motora

Raketni motor je reaktivni motor jednosmerne sile potiska, koji koristi reaktivnu struju za proizvodnju kinetičke energije kretanja. Možemo ih svrstati u mlazne motore, ali njihov rad nije vezan za atmosferu. Karakteriše ih veliki specifični impuls i rad i u vakumu. Veoma su efikasni samo na velikim brzinama leta (Oberov efekat), razvijaju veliku silu potiska, zahvaljujući velikim brzinama izduvnih gasova, pa je porast količine kretanja ogroman. Zbog svojih specifičnosti raketni motori se prvenstveno koriste za pogon svemirskih letelica, vojnih projektila (u raznim varijantama i namenama) i kod raznih civilnih eksperimentalnih i meteroloških raketa.

Tipovi raketnih motora[uredi - уреди | uredi izvor]

Osnovna podela raketnih motora je na hladne i tople. Za generisanje potiska, hladni koriste dinamiku fluida, a topli termodinamičke procese.

Prema vidu energije proizvodnje reaktivne struje, dele se na hemijske, električne, nuklearne i plazmene.

Princip rada[uredi - уреди | uredi izvor]

Srockth.gif

Ha slici: F- vektor sile potiska, Ve - brzina ekspanzije gasova, m - masa protoka gasova (kg/s), P - pritisak (ekspanzioni i vanjski), Ae-površina mlaznice;

Princip rada komore i mlaznice hemijskog RM

Potisak je:

gde je brzina protoka gasova ekvivalentna:

Promenljiva L uslovljava zapreminu komore u odnosu na prečnik mlaznice:

Gde je:

  • -zapremina radne komore
  • -površina grla mlaznice