Prosvetlenje

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Prosvetljenje (lat. iluminacija, od: illuminare tj. osvetliti) je filozofski i religijski koncept prema kojem je ljudska spoznaja moguća zahvaljujući Božjem prosvetljenju ljudskog uma.

Teorija prosvetljenja u antičkoj filozofiji potiče od Platona (Fedar 74b, 75; Menon 81). U hrišćanskoj filozofiji posebnu važnost ima kod Avgustina, koji je kaže: „Naše prosvetljenje je učešće u Logosu, tj. u onom životu koji je svetlost ljudima“ (De Trin., 4,2,4).

Srodni pojmovi su: